ถ้าครูที่มีจิตวิญญาณทั้งหลายได้มีโอกาสเรียนรู้เรื่อง KM และนำสู่การปฏิบัติจริงด้วยความเข้าใจที่ถูกต้อง  ทีว่าหนักก็จะกลายเป็นสนุก และความมีชีวิตชีวาจะกลับมาอยู่คู่กระบวนการเรียนรู้ของทั้งครูและนักเรียน  น่าเสียดายที่ครูทีมีจิตวิญญาณความป็นครูสูง จำนวนไม่น้อย ยังถูกครอบงำด้วยกระบวนทัศน์เก่า  มองความรู้ว่าคือสารสนเทศที่ต้องแสวงหา ขยันท่องจำและบอกต่อ  แล้วก็ทุ่มชีวิต สอน สอน สอน ด้วยความทุ่มเทและหวังดีต่อศิษย์อย่างเต็มที่  เห็นศิษย์ทำข้อสอบ  ตอบได้คะแนนสูงๆ ก็สุขใจ  ทั้งที่โดยความเป็นจริงศิษย์ส่วนใหญ่ยังเป็น นักจด นักจำ ที่ไม่ได้มีโอกาสนำสิ่งที่เรียนไปสู่การปฏิบัติเพื่อแก้ปัญหาสักเท่าไรเลย … กรณีของท่าน ชายขอบ  เคล็ดลับความสำเร็จน่าจะอยูที่ การสามารถปลดปล่อยตัวเองจาก นักสอน (Teacher) มาเป็น ผู้กำกับ (Director) หรือ “คุณอำนวย” (Facilitator) ในกระบวนการเรียนรู้นั่นเอง … ใช่มั้ยเอ่ย ? อย่าเพิ่งเชื่อล่ะ !