ไม่ระบุ
- ถ้าหลงรักคณิตศาสตร์แบบเต็มๆ จริง ๆ ก้อ หลงรักตอนเรียนโท แล้วหล่ะ ไม่รู้ว่ามันจะช้าไปหรือป่าว เหตุผลที่ชอบก้อเพราะว่ายิ่งเรียนยิ่งสนุก โจทย์บางเรื่องขณะที่ค้นพบคำตอบของปัญหา ก้อจะพบปัญหาของคำตอบที่พบอีก หนุกหนาน บางทีก้อมั่วๆ ทฤษฎี บางทีทำผิดตั้งแต่ต้น ก้อต้องวกกลับไปคิดใหม่ ก้อเจ็บใจไปอีกแบบ อืมมม
- ส่วนตอนเด็กๆ นั้น บอกตรงๆ นะว่า ไม่ได้รักหรือชอบแบบเฉยๆ หน่ะ แต่ด้วยความที่บ้านอยู่ใกล้โรงเรียน แล้วครูชอบไปนั่งเล่นที่บ้าน (ประมาณเป็นห้องพักครูกับห้องครัวเลย) มีไรครูก้อฟ้องบ้าน โดยเฉพาะวิชาเลข การบ้านทำผิดกี่ข้อที่บ้านรู้หมด แบบเป็นเด็กที่มีความอายอยู่มาก คิดแค่ว่าถ้าทำไม่ผิดก้อไม่มีเรื่องให้ครูล้อ เลยตั้งใจทำการบ้าน ถ้าถามว่าสนุกไหม กับการ คิดเลข จำมาย่ได้แล้วหล่ะ แต่ เท่าที่จำได้คือคิดแค่ว่า รู้สึกถึงชัยชนะ เวลาที่ครูไม่มีไรมาล้อเรา ถ้าสนุกก้อตรง่นี้แหละมั่ง
- ส่วนตอนนี้ไม่ต้องพูดถึง เพราะว่ารักมันนี่แหละ ถึงต้องลำบากขนาดนี้ ฮื่อๆๆๆๆๆๆๆๆ จริงๆ บอกตรงๆ เลยนะว่าเป็นคนขี้เกียจจะตายไป ไม่ใช่แค่เรื่องเรียนหรอก ทุกเรื่องเลย แต่ว่าไอ้เจ้าความอยากรู้อยากเห็นนี่ดันตามนิสัยขี้เกียจมาด้วย แย่จริงๆ เลยต้องรับกรรมไปตามระเบียบ ทีนี้จะให้ศึกษาเองก้อกระไรอยู่ ลำพังสมองน้อยๆ แบบเราทำคนเดียวคงไม่ได้ ศึกษาเองก้อคงยากน่าดู มีอาจารย์ที่ปรึกษา มีแหล่งข้อมูลให้ ก้อเข้าท่าดี นี่คือเหตุผลจริงๆ ท ีตัดสินใจเรียนต่อ แต่ไม่ได้เรียนคณิตศาสตร์หรอกนะ เรียนเทคโนโลยีสิ่งแวดล้อม
- จำได้ว่าเพื่อนกี่คนกี่คนก้องงกันเป็นแถวๆ พอบอกว่าจะเรียนสิ่งแวดล้อม ห้าๆๆ คณิตศาสตร์ประยุกต์ คณิตศาสตร์ประยุกต์ และคณิตศาสตร์ประยุกต์ิซิเท่ห์ดี นี่ดันมาเป็นสิ่งแวดล้อม เรียนทำไมอ่ะ เรียนตรงสาขาที่เรียนดีกว่าไหม ให้ความเห็นกันไปต่างๆ นาๆ มันมีผลต่อ... นะ ก้อออกความคิดเห็นกันไป เราไม่รู้หรอกว่ามีผลต่อไรมั่ง รู้แต่ว่าก้อคนมันอยากเรียนอ่ะ ที่สำคัญเราก้อไม่ได้ทิ้งซักหน่อย คณิตศาสตร์ เราเอามันมาใช้ด้วย แล้วคณิตศาสตร์เราก้อเรียนมาเยอะแล้ว น่าจะพอเอาตัวรอดจากความอยากรู้ได้แล้ว ถึงจะไม่ค่อยเก่งก้อเถอะนะ อืมมมมม คอมพิวเตอร์งูๆปลาๆ + คณิตศาสตร์งูๆปลาๆ + ความรู้ทางบรรยากาศและสิ่งแวดล้อมงูๆ ปลาๆ ก้อหรูหราพอแล้วหล่ะ อิๆๆๆ
- อืมมยังไม่ได้ต่อยอดเลยอ่ะ เอ ว่าแต่ว่าปรับปรุงอย่างไรเนี่ย ให้มองในมุมมองของใครคะครูหรือว่าพ่อแม่หรือว่าใคร ไม่ตอบล่ะกันพิมพ์ยาวแล้ว จบดีกว่า