ครูหยุยคะ หนูดีใจมากคะที่คุณครูได้เข้ามาเยี่ยมชมในบล็อกของหนู กนกพร ชื่อเล่นว่า หนุย ค่ะ เคยเป็นครูบนดอย ในเผ่าลั้ว โรงเรียนบ้านยอดดอยวัฒนา ตำบลบ่อเกลือใต้ อำเภอบ่อเกลือ จังหวัดน่าน เคยใช้ชีวิตในเผ่าและรักเด็ก ๆที่นั้นมาก หนูเคยดูรายการของคุณครูทางโทรทัศน์ท่คุณครูทำรายการเกี่ยวกับเด็ก ๆ หนูจะรู้สึกคิดถึงบนดอยขึ้นมาจับใจเสมอ เด็กๆที่นั่นใช้ชีวิตมากกว่าความพอเพียงที่คนกรุงเทพปฏิบัติกัน และมีการเรียนรู้ที่เป็นการใช้ชีวิต... ถึงอย่างไรหนูก็ขอบคุณมากนะคะ ในรายงานที่หนูเผยแพร่ให้กับเพื่อน ๆ นั้นเกี่ยวเนื่องกับเรื่องที่เรียนอยู่ในขณะนี้ค่ะ หนูได้เรียนรู้ชีวิตมาบ้างแล้วว่า หลักการ นโยบายและทฤษฎี บางครั้งเหมือนเป็นสิ่งที่คนเราสมมุติขึ้น แม้แต่การใช้ชีวิตของตนเอง ทั้งที่จริงคนเราอยู่กับปัจจุบัน และหนูเรียนรู้ว่าปัจจุบันก็คืออนาคต เมื่อวันนี้เราทำดีพรุ้งนี้ก็ดีแน่แนนจริงไหมคะคุณครู (หนูตื่นเต้นและดีใจมากค่ะ)