ได้อิ่มสุขอีกแล้ว..ทุกขณะที่อ่านทุกตัวอักษรของคุณแผ่นดินเสมือนมีชีวิตจริงที่สัมผัสได้ด้วยตัวเอง..เหมือนได้เดินทางไปกับคณะของคุณด้วย..และก็คิดว่าอยากมีโอกาสได้ไปเดินในท้องทุ่งที่สดใส  ได้ข้ามสะพานไม้ที่คงจะสะสมอดีตต่างๆไว้มากมาย....น่าเสียดายที่ไม่มีภาพให้ชื่นชม...แต่ว่าตัวอักษรก็สร้างภาพที่สวยงามได้มากโขอยู่...อ่านแล้วมีความสุขได้ยิ้มตลอด...มีพลังในการทำงานต่อไป..ตัองขอบคุณในความสุขที่มอบให้กับ "ความทรงจำที่เป็นปัจจุบัน"