ช่วงบ่ายวันนี้นั่งอ่านหนังสือสลับกับการเขียนภาพสีน้ำ...

ทำให้นึกถึงประเด็นที่เขียนในบันทึกนี้ "หัวใจของเรา" ที่บรรจุเรื่องของมุฑิตากับใจที่"ริษยา" นั้นคือ พื้นที่ที่เดียวกัน เพียงแต่ว่าสิ่งใดคือ ตัวที่เบียดออกมาให้เราได้แสดงออกซึ่งพฤติกรรม...

ท่านภิกษุมาติเยอ ริการ์ ท่านได้รวบรวมงานเขียนและงานวิจัยที่พูดถึง "ความสุข" ส่วนใหญ่แล้วพบว่า ผู้ที่มีใจกรุณา และปรารถนาช่วยผู้อื่น ค่อนข้างเป็นผู้ที่มีความสุข สุขที่ใจอันเป็นสุขล้ำลึก...

เพียงแค่ได้คิดถึง "การรับใช้ผู้อื่น" ก็มีความสุขและเบิกบานอย่างยิ่ง

บุคคลที่สามารถชื่นชมคนอื่นได้ดีหรือรวมไปถึงความกรุณาต่อผู้อื่นนั้น... มักจะเป็นผู้ที่มีคุณลักษณะ ที่สะท้อนความเป็นปัจเจคที่เปี่ยมล้นด้วยความรู้ตัว ยอมรับในตนเองได้และมีใจที่เป็นสุข "ความสามารถที่จะรับรู้อย่างถูกต้องและคำนึงถึงความรู้สึกของผู้อื่น ซึ่งก็คือ ความสามารถที่จะรู้จักอารมณ์ของตนเองได้อย่างรวดเร็วและชัดเจน"