ป้าหนูอยากร้องไห้ มันสะอื้นในอก  หนูสงสารลูกจังฯลฯ

(ครั้งนี้เป็นการติดตามครั้งที่2หลังจากน้องกลับบ้าน)

ความรู้สึกของผู้เป็นแม่ที่รักลูกสุดหัวใจ

ความรู้สึกทั้งเหนื่อย ทั้งอ่อนเพลีย มันเกิดรวมๆกัน คนนเป็นแม่ทุกอย่างทุ่มเทเพื่อลูกได้ กว่าจะผ่านไปในแต่ละวัน

ลูกมีไข้ไหม  (ไข้สูงเดี๋ยวชัก)

ลูกจะงอแงไหม(ร้องไห้นานไม่ได้เดี๋ยวขาดออกซิเจน)

ลูกจะติดเชื้อเพิ่มเติมอีกไหม?

น้ำจะท่วมปอดลูกไหมเพราะลูกเริ่มกินเค็มอีกแล้ว(แม้จะกินทีละเล็กละน้อยก็ตาม)

แม้พ่อกับแม่จะรู้ทุกอย่างที่คุณหมอแนะนำ แต่ด้วยข้อจำกัดที่มากมายทำให้บางครั้งก็ต้องแก้ปัญหาเฉพาะหน้าเอาไว้ก่อน

เพราะโรคหัวใจของลูกน้อย...ผ่าตัดไม่ได้ รักษาแบบประคับประคอง....แต่ละวันขอให้ผ่านไปด้วยดี..ดังนั้นสิ่งศักดิ์สิทธิ์เท่านั้นที่แม่หวังให้ช่วยคุ้มครองเจ้า....

ความสุขใจจะดีเท่าเมื่อเจ้ากินได้นอนหลับไม่มีไข้ ไม่ชัก ลูกรัก