การขี่จักรยานคือการก้าวย่าง เดินทางไปท่ามกลางความปวดร้าวของสภาวะกรดและของเสียที่ถาโถม ความเจริญด้วยสติจนเกิดความตระหนักรู้ รู้ทุกกระบวนการเคลื่อนไหวจากภายใน รู้ถึงที่มาของการนึกคิด รู้และดำรงอยู่กับสภาวะที่เกิดขึ้น ....
.
รู้รอยยิ้มที่เป็นรูปโฉมภายนอกอันรับเรื่องราวความสุขจากภายใน จนเป็นการกระทำที่เป็นไปเอง อย่างฉับพลัน ฉันสื่อสารกับทุกสิ่งทุกอย่าง ด้วยรอยยิ้มแห่งความปิติเบิกบาน รอยยิ้มนี้ ได้ส่งให้ฉันเดินทางไปสื่อสารกับสิ่งมีชีวิตบนดวงดาว ที่พร้อมสะท้อนกลับเป็นความสุขร่วมกัน ด้วยความเข้าใจในมิตรภาพ ด้วยการตอบรับอย่างสุดไมตรีจิต จิตของเราสื่อสารถึงกันด้วยความเบิกบาน ผ่านการเดินทางของชายไร้นาม ที่ไม่เคยได้เห็นหน้ารู้จักมักคุ้นกันมาก่อนแต่หนหลัง แต่ด้วยการสื่อสารที่เป็นดั่งพลังอันไร้ที่มา มิตรภาพของฉันได้เบ่งบานอยู่เต็มสองข้างทาง.....
.
ดอกไม้นี้ ได้เบ่งบานสะพรั่ง กลางดวงใจของสรรพสิ่ง ที่ที่ฉัน ไม่เคยได้เข้าไปสัมผัส กลิ่นไอหมอกลมหนาวเย็นนี้ ได้พัดโชยให้ทุกสิ่งลับหายไป พัดใล่ความเก่งกล้าสามารถเมื่อในอดีต พัดไล่ความมุ่งมั่นที่ต้องการจะเอาชนะตนเอง ลมหนาวเย็นนี้ ได้เปิดประตูพาฉันเดินทางไปยังจุดเริ่มต้นในชีวิตการเป็นนักจักรยานเมื่อวัยไร้การกำหนด วัยที่ฉันไม่รู้เรื่องอะไรเลย....
.
ไม่รู้เรื่องกรดแลคติค ไม่รู้เรื่องของเสียสะสม ไม่รู้เรื่องถังพลังงาน ไม่รู้เรื่องคอร์ดการฝึก ฉันตระหนักรู้ได้เพียงอย่างเดียว คือความสุขอันเป็นกิจที่เป็นขณะนี้ กับการขี่จักรยาน ในวัยนั้น ฉันไม่มีเหนื่อยล้า ไม่มีใครมาคอยเตือนว่า ขึ้นเขาต้องทำอย่างนี้ ต้องทำอย่างนั้น ต้องเปลี่ยนเกียร์แบบนี้ ต้องวางเท้าแบบนั้น
.
ฉันได้แต่ปั่นไป ปั่นไป ปั่นไป จนไม่มีอะไรเลย.......
.
ท่ามกลางความไม่มีอะไร คือความว่าง คือปฐมภูมิ คือจุดเริ่มต้น คือจักรวาล ที่เป็นต้นกำเนิดของชีวิต คืออากาศ คือน้ำ คือลม คือดิน ที่เป็นดั่งจุดร่วมเดียวกันกับทุกกระบวนการแห่งธรรมชาติ ที่เป็นเรื่องธรรมดาทั่วไป
.
แต่ฉันได้ให้ความยิ่งใหญ่กับองค์รวมทั้งหมดในทุกสิ่ง ให้ความยิ่งใหญ่กับความรู้ ให้ความยิ่งใหญ่กับการฝึกซ้อม ให้ความยิ่งใหญ่กับแผนการฝึก ให้ความยิ่งใหญ่กับเครื่องมือเทคโนโลยี แต่เรื่องที่เป็นธรรมดาสามัญ เรื่องที่เป็นจุดเริ่มต้น เรื่องที่เป็นปฐมภูมิ เรื่องที่เกี่ยวกับจิตตน ฉันละทิ้งไปอย่างสิ้นเชิง ด้วยความต้องการที่จะได้รับคำตอบถึงความเป็นเลิศ ด้วยการที่ต้องการที่จะได้รับการยกย่อง ว่าเป็นผู้เก่งกล้า ว่าเป็นผู้ที่ปั่นจักรยานดี ว่าเป็นผู้ที่มีความอดทนเป็นเลิศ ว่าเป็นผู้ที่อยู่เหนือคน...
.
ทั้งหมดนี้คือกัปดักที่ผ่านการมองของม่านหมอกจากสายตาอันพร่ามัว ของตัว ฉัน.....