นมัสการครับ

ติดตามมาอ่านเรื่องนี้ครับ

มีคุณค่ามากครับเพราะ ในทุกวันนี้ ทุกคนเป็นผู้บริหารด้วยกันทั้งนั้น ไม่ว่าจะเพศ ฐานะใด ทำงานใด หรือแม้ไม่ทำงาน อย่างน้อยก็ต้องเป็นผู้บริหารชีวิตของตนเอง

จึงมาสรุปอยู่ที่ประโยคว่า "นักบริหารจะต้องสีขาว"

ตรงนี้ละครับที่ต่างกัน แต่ต้องอยู่ด้วยกัน หากไม่ตั้งต้นจากใจที่สีขาว จะเป็นผู้บริหารสีขาวได้หรือไม่

อำนาจ ตรงนี้ก็เช่นกัน จะเป็นเพราะอำนาจนั้นมี 2 ลักษณะหรือเปล่าครับ อำนาจในทางโลกและอำนาจในทางธรรม

อำนาจในทางโลกนั้น ยากที่จะเป็นสีขาว เพราะเป็นสิ่งที่ร้อน อยู่ในมือใคร ก็จะถูกแย่งชิงในเวลาไม่นาน

ส่วนอำนาจในทางธรรม คือบริหารตัวเอง ผมนึกถึงความรู้คู่คุณธรรมจากหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของในหลวงครับ

ความพอดี พอเพียงในเรื่องอำนาจจึงน่าสนใจครับ มีอำนาจแต่อย่าอยู่ในอำนาจนาน น่าจะเป็นอีกข้อหนึ่งของนักบริหารที่ดีครับ

ขอบพระคุณบันทีกที่ดีเช่นนี้ครับ

วันก่อนผมดูรายการโทรทัศน์ ทีจีเอน นำชม มจร. เป็นมหาวิทยาลัยที่มีทุกอย่างครบมากสำหรับการศึกษานะครับ

นมัสการครับ