เมื่อวันที่ ๑๕ มิถุนายน ๒๕๕๓ ในฐานะศิษย์เก่าของสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (MMM รุ่นที่ ๔๕) ผู้เขียนได้มีโอกาสตอบแทนคุณูปการของสถาบันโดยการเดินทางไปบรรยาย เรื่อง "ธรรมะสำหรับนักบริหาร" ให้แก่ "นักบริหารระดับสูง" ของกระทรวงอุตสาหกรรม ตั้งแต่ระดับ ๘-๙ จำนวน ๗๐ ท่าน เพื่อพัฒนาศักยภาพในการบริหารองค์กรและหน่วยงานต่อไป 

      ขอบข่ายดังกล่าวนั้น ถือได้ว่าเป็นประเด็นหลัก และสำคัญอย่างยิ่งที่ผู้เขียนวิเคราะห์จากสถานการณ์ และตัวอย่างที่ดีที่นักบริหารควรระมัด และต้องใส่ใจในขณะบริหารองค์และหน่วยงานต่างๆ 

      ประเด็นสำคัญคือ "สิ่งแรกที่ผู้บริหารจำเป็นจะต้องทำในขณะเข้าไปบริหารงานคือ "ความไว้วางใจ" (Trust) ซึ่งพระพุทธศาสนามองว่า "ศรัทธา" คือ ความเชื่อมั่น กล่าวคือต้องทำให้ผู้ร่วมงาน หรือเจ้านายเชื่อใจเรา และมั่นใจในสิ่งที่เรากำลังดำเนินการ เพราะหลักความเชื่อมั่นเป็นที่มาของ "อำนาจ" (พละ) ในการบริหารและจัดการ เพื่อให้สอดรับกับความ "คาดหวัง" (Expectation) ของหน่วยงาน ลูกค้า หรือองค์กร  และรักษา และบริหารความสัมพันธ์ (Relationship) ให้มั่นคง และยาวนาน

     ในขณะเดียว ในขณะที่ต้องบริหารจัดการองค์การนั้น  เมื่อเกิดความขัดแย้งขึ้น เพราะการที่คนสองคนต้องการสิ่งเดียวกัน และในเวลาเดียว หรือวิเคราะห์ และคิดสิ่งเดียวกัน ในแง่มุมที่แตกต่างกัน และหลากหลาย ในขณะผู้บริหารจะเข้าไปทำหน้าที่ในการ "บูรณาการ" หรือหลอมรวมแนวคิดเหล่านั้น เพื่อก่อให้เกิดประโยชน์สูงสุดต่อหน่วยงานและองค์กร รวมไปถึงสังคม สิ่งแวดล้อมได้อย่างไร 

      การจะได้มาซึ่งทางเลือกที่ดีที่สุด (Best Alternative)ที่แต่ละท่านได้นำเสนอบนโต๊ะของการประชุมทั้งที่เป็นทางการและไม่เป็นทางการนั้น จำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องอาศัยการฟังอย่างตั้งใจ (Active Listening) และฟังอย่างมีสติ (Mindful Listening)  ด้วยเหตุนี้ ผู้เขียนจึงได้นำเสนอ "กฎทองของการฟัง ๘ ประการ" http://gotoknow.org/blog/buddhist-conflict-management/325078
    

บาป ๙ ที่สาปนักบริหารในโลกยุคปัจจุบัน

       ยิ่งไปกว่านั้น ผู้เขียนได้รวบรวมบทเรียนจากตัวอย่างที่ไม่ดี (Bad Practice) ของนักบริหารทั่วโลกจากหนังสือ สื่อต่างๆ ข่าว และบทความ โดยการถอดบทเรียนเหล่านั้นมาเพื่อมาเตือนใจของนักบริหารรุ่นใหม่ เพื่อระวังมิให้บาปเหล่านี้เกิดขึ้น  เพราะบาปเหล่านี้ ทำให้หน่วยงาน องค์กร และนักบริหารต้องประสบกับความวิบัติมาโดยตลอด เช่น ผู้บริหารของ Enron และนาย Bernard Madoff เจ้าของกองทุน Madoff  ที่บริหารองค์โดยขาดหลักธรรมาภิบาล จึงทำให้องค์กรประสบชาตากรรมดังที่ปรากฏ

      จากบาปทั้ง ๙ ประการดังกล่าวนั้น ผู้บริหารสามารถแปร "บาป" ให้กลายเป็น "บุญ" ด้วยการสร้างบุญโดยการทำในสิ่งที่ "ตรงกันข้าม" ยกตัวอย่างเช่น ความโลภ หรือความอยากที่ขาดสตินำไปสู่การเบียดบัง หลอกลวง และโกงองค์กรของตัวเอง พระพุทธเจ้าตรัสว่า "โลภเกินก็ลามก" (อติโลโภ หิ ปาปโก) ซึ่งสอดรับกับมหาตม คานธีที่ชี้ว่า "ทรัพยากร มีเพียงพอสำหรับคนทั้งโลก แต่ไม่เพียงพอสำหรับคนโลภเพียงคนเดียว"  การพัฒนาองค์กรให้เป็นองค์กรสีขาวจึงเป็นประเด็นที่ "นักบริหารจะต้องสีขาว"

 

บรรยายกาศทั่วไปในการบรรยาย