อือ้ ฮือ ผมพลาดไปได้อย่างไร ไม่ทันได้ฟังโฆษณานี้ (สงกาสัยมัวแต่ดูหุ่นอภินิหาร หรืออุลตร้าแมนอยู่เป็นแน่แท้)

ผมชอบเพลงสมัยเก่าจริงๆครับ ชอบตรงภาษา แสดงความเป็นเลิศของภาษาไทยได้อย่างดีเยี่ยม คนร้องต้องลิ้นอ่อน ออกเสียงได้ชัดเจน วรรณยุกต์ชัดเจน มิฉะนั้นก็จะเสียความหมายไปหมด

ผมเคยเป้นมือระนาดเอกวงศิริราชอยู่หลายปี เลยใกล้ชิดกับนักร้อง (ไทยเดิม) ที่ต้องออกเสียงชัดและส่งเอื้อนตามทำนอง ไม่ได้ใส่ทำนองลงไปในคำดื้อๆจนเสียวรรณยุกต์เดิมแบบเดี๋ยวนี้ ศูนย์สังคีตก็เคยไปเล่นและไปฟังอยู่ เป็นกิจกรรมที่ทำให้ระลึกถึงความหลังที่บ้านเมืองสงบสุขดีจริงๆครับ