ชีวิตในความเป็นนักจักรยาน การเดินทางมาบอกเล่าเรื่องราวของพลังงานอันไร้ขีดจำกัดภายในตัวเรานั้น การฉงนสงสัยในสิ่งที่คนอื่นได้บอกเล่า เป็นเรื่องที่มีความจำเป็นอย่างยิ่งยวด ด้วยความสงสัยเช่นนี้เอง ที่จะทำให้เราเกิดกระบวนการค้นหาพลังแห่งชีวิต พลังที่ไร้กาล อยู่นอกเหนือกฎเกณฑ์ อยู่นอกเหนือจากระบบแบบแผน พลังเช่นนี้คืออะไร เราจะทำการค้นหาได้ด้วยตัวองหรือไม่ น่าจะเป็นคำถามที่ดีไหม กับการเริ่มต้นเดินทางร่วมกันสู่มิติที่ลึกล้ำ มิติที่อยู่เหนือคำบรรยาย
.
ฉันได้เดินทางผ่านพายุความเหน็ดเหนื่อยที่โหมกระหน่ำซ้ำแล้วซ้ำเล่า ความเจ็บปวดรวดร้าวเดินทางมาเยือนอย่างสุดจะทนได้อีกต่อไป เมื่อความเหนื่อยล้าถึงที่สุดแล้ว คงไม่มีความเป็นตัวตนหลงเหลืออยู่ ความเป็น ฉัน ได้หายลับไป ไม่มีเหลือสิ่งอันใดเลย คงปั่นไปด้วยการได้ยินเสียงหอบหายใจจากปลายจมูก รับรู้ทางประสาทสัมผัส รับรู้ลมหายใจที่ทอดยาวลึกลงไปสู่ปอด รับรู้ความเหน็ดเหนื่อยที่ต้องใช้ปากช่วยหายใจเข้าออกตามจังหวะที่ออกแรงปั่นบันใด ฉับพลันทันทีนั้น เรื่องทั้งหมดได้หายไป ความเจ็บปวดรวดร้าวได้หายไป ความรู้สึกต่ออาการครั่งของกรดและของเสียได้หายไป คงได้รับอยู่แต่ความเงียบสงบ ที่ว่องไวอย่างพิเศษเหลือล้า ได้ยินเสียงแม้กระทั่งน้ำตกที่ลงสู่พื้นราบ ได้ยินเสียงของระอองน้ำที่แตกกระสานซ่านเซ็น
.
ความนี้ เป็นเรื่องที่นอกเหนือจากการพิสูจน์ให้เกิดการประจักษ์แจ้ง ความสุขนี้ ได้ส่งผลให้ข้าพเจ้าส่งรอยยิ้มจากภายในสู่ทุกสรรพสิ่ง รอยยิ้มนี้ เป็นรอยยิ้มของชายคนหนึ่ง ที่ไม่สมบูรณ์ด้วยบทพิสูจน์ในเรื่องใด ๆ สิ้น ความปราถนาที่จะให้เชื่อจึงไม่มี เพียงแต่ข้าพเจ้าขอถ่ายทอดความสุขเช่นนี้ ให้ท่านได้เดินทางเข้าไปค้นหา ด้วยญาณพาหนะที่เป็นดั่งญาณทิพย์ จักรยานได้พาให้การเดินทางไม่มีที่สิ้นสุด ได้พาข้าพเจ้าเดินทางไปพบกับสายลมเย็นซึ่งเป็นของขวัญจากจักรวาล....