ขออนุญาตแทรกความคิดเห็นส่วนตัวครับ!!

" วิปัสสนา" ==>> วิเศษ + ปัสสนะ==>>น่าจะเป็นการรู้/เห็นอย่างวิเศษ==>>คือเห็นตรงตามความเป็นจริง==>>เห็นอะไร?? เห็นกาย+ใจ (ของเราเองเท่านั้น..ไม่ใช่ของคนอื่น..พุทธศาสนาไม่ได้สอนให้รู้เกินกาย+ใจ ตัวเองออกไป เพราะวิปัสสนาเป็นการพัฒนาจิตใจตัวเอง<ให้เกิดปัญญา> ไปสู่ความพ้นทุกข์สิ้นเชิง)

ตามความเป็นจริง ==>คือตามความเป็นจริงของโลก/ธรรมชาติ (มี 3 ข้อ) คือ 1.ไม่เที่ยง 2.ไม่อยู่ในบังคับ 3.ไม่มีตัวตนถาวร

การเห็น(โลก = กาย+ใจ, โลกะวิทู) ตรงตามความเป็นจริง = นี่แหละเป็นปัญญา ที่จิตใจยอมรับ(ที่พ้นจากเจตนา) ความจริง ==>>ทำให้มองเห็น "กุศล" และ "อกุศล" (ที่มันเกิดกับเรา..ไม่ใช่คนอื่น) เท่าเทียมกัน/เสมอกัน==>>จึงเปล่าวาง เพราะจิตหมดความดิ้นรน = อุเบกขา => หมดการกระทะกรรมทางใจ = พ้นทุกข์

หมายเหตุ- การการะทำกรรม (ทางใจ) เป็นเหตุให้เกิดการกระทำกรรม (ทางกาย+วาจา+ใจ) ในขั้นถัดมา

ณัฐพงษ์ ศรีอุดม