ท่ามกลางความเหน็ดเหนื่อยเมื้อยล้าบนเทือกภูสูงตระหง่านยักษ์ยืนทะนง บนสันภูสูงนี้ คือที่ที่หนึ่งที่จิตของข้าพเจ้าได้สัมผัสกับสายลมเย็นยะเยือกที่พัดผ่านร่างกายของตน ความเย็นสะท้านจากภายในสื่อประสานรองรับกับสัมผัสจากภายนอก ความรู้สึกอันเกิดจากการเจริญสติภวนา ความรู้สึกอันเกิดจากความใส่ใจอย่างทั่วพร้อม ได้เดินทางมาเยี่ยมเยือนเหมือนกับสายลมหนาวเย็นบนสันภูสูงที่สองขากำลังเหยียบย่ำ ที่ที่นี้ ความเย็นยะเยือกหนาวสะท้านผิวกายนี้ ได้เดินทางมาฉุดรั้งให้จิตแห่งตนเหนือพ้นจากความเป็นฉัน ที่แห่งปิติสุขเช่นนี้ สายลมได้พาข้าพเจ้าออกเดินทางไปไกลแสนไกล ประสาทสัมผัสยังคงรับทราบถึงความเงียบ ความเคลื่อนไหวจากสายลม เสียงนกร้อง เสียงใบไม้ที่ต้องลม เสียงทุกสรรพเสียงดังเสียงเพลงของลำนำสวรรค์ บทเพลงของจักรวาล ที่ ๆ ข้าพเจ้าได้เดินทางไปไกลแสนไกล เพียงลำพัง...