กลับมาแล้ว ค่อยๆ ขับรถ ตามคำเตือน (ฝนตกด้วย...)

 

จะยกให้เป็น "ตัวพ่อ แห่งการอำ" แล้วนะเนี่ย แน่ะๆ ทำงง  ดูดิ พี่ดาเป็นห่วงใหญ่แล้ว  ตอนเจอพี่ดาที่เชียงใหม่ ก็คุยกันนะว่า น้องสามารถเครียด..เป็นห่วง (ตอนนั้นเรื่องการเมือง ที่เผากันแหกลานงัยล่ะ....)

 

 

 

* รับน้องนนท์ พร้อมด้วยพี่ๆ นักบาส เต็มรถเลย ก็ไล่ส่งตามบ้าน  วันนี้ซ้อมเสร็จพี่บอล(โค้ท) พาไปเลี้ยงจิ้มจุ่ม  แล้วฝนตก เลยโทรให้แม่ออกไปรับและตะเวนส่งหนุ่มๆ ตามบ้าน... อันนี้ก็คืออุดมการณ์ของพี่อีกอย่างหนึ่ง  ฮ่าๆๆๆๆ

* เมื่อตอนเย็นอยู่กับลูกๆ เค้าทำพานไหว้ครูกัน พวกเรารวมกันไม่ได้ เจ้าม่อนหยิบมือถือเก็บภาพ  เลยเอามาฝากน้องมาด  เป็นหลักฐานว่า ถึงสุขภาพไม่ดี แต่ก็มีความสุขดี มีลูกศิษย์อีกเคียงข้างเสมอ

อีกรูปนะ  ลูกศิษย์พี่เป็นเด็กดีทุกคน  ตั้งใจเรียน มีน้ำใจ เคารพและให้เกียรติทุกคน ภาพไม่ค่อยชัดนะ ถ่ายจากมือถือความละเอียดต่ำ  มีให้ดูก็ดีแล้ว...เน๊าะ...

          

ง่วงแล้ว... มัวมาบล็อกนี้  บล็อกตัวเอง ตอบเม้นท์ไม่เสร็จอีกแล้ว...แป่ว

ฝันดีนะจ๊ะ.... ใจเย็นๆ  อย่าที่พี่ดาบอกล่ะ..