เรียนท่านอาจารย์หมอที่เคารพ

คุณที่เสนอความเห็นที่หนึ่งก็สะท้อนหลายๆอย่าง

"ก่อนจะไปช่วยข้างนอก มหาวิทยาลัยต้องช่วยตัวเองก่อนจาการที่เน้นปริมาณ ..." มันก็วนเวียนไปเป็นงูกินหางหละครับผม วันนี้ผมโล่งใจ การที่เราทำอะไรที่รู้สึกว่าถูๆทาๆ ไม่ถูกที่ เวลาและสถานการณ์ก็ไม่ค่อยอยากทำ วันนี้ผมแปลกใจจัง...ที่มีความสุขที่จะไม่เปลืองแรงไปทำอะไรที่แบบถูๆทาๆ บางครั้งการไม่ได้ทำงานบางอย่าง กลับเป็นสุขขึ้น เพราะจะได้ลดพลังงาน คือไม่เปลืองแรงไปสร้างสิ่งที่ถูๆทาๆ หาเวลาปลีกตัวไปทำอะไรที่มันประจักษ์ได้จะดีกว่า จะได้ทันเหตุการณ์ ทันสังคม และความเสื่อมต่างๆ งานบางอย่างไม่ได้เรามีสุข เพราะรู้ว่าเปลืองแรงก็สิ่งถูๆทาๆไม่ค่อยก่อประโยชน์เท่าใด จะได้มีเวลา สามารถปลีกตัวหันไปสร้างสุขที่จับต้องได้ดีกว่า

ด้วยความเคารพครับผม

นิสิต