มาช้าหน่อยก็ไม่เป็นไรนะครับ...ผมเพิ่งกลับจากพื้นที่

ผมปลื้มใจไปด้วยกับความห่วงใยของผู้บริหารที่มีต่อชะตาชีวิตของบุคลากรและนิสิตนักศึกษา  รวมถึงผู้คนรายรอบมหาวิทยาลัย  หรือแม้แต่ "สังคมไทย"

แต่ที่เรายังยืนหยัดต่อการมีชีวิตอยู่  ทั้งเพื่อตนเองและสังคม  ก็เพราะเราเชื่อและศรัทธาว่า "วันพรุ่งนี้ยังมีอยู่"  ใช่ไหมครับ...

....

ขอให้..มีสวัสดิภาพทั้งชีวิตและความฝัน  นะครับ