เรียนคุณพี่ชาญโชติ (ขออนุญาตเรียกคุณพี่นะครับ)

เหตุการณ์ที่คุณพี่เล่าให้ชาว gotoknow นับว่าเป็นสิ่งที่เตือนใจต่อ ผู้เป็นเจ้าของรถ เป็นอย่างดี แต่เหตุการณ์แบบนี้ เกิดขึ้นเป็นประจำ และมีให้เห็นบ่อยมาก ที่สำคัญที่สุด คือไม่มีการดำเนินคดีแก่ผู้กระทำผิด จะไปโทษผู้เสียหายก็ไม่ได้ เพราะแค่เวลาทำมาหากินก็แทบจะไม่มีอยู่แล้ว ยิ่งต้องไปตามหาความถูกต้องอีก ยิ่งไปกันใหญ่ จึงทำให้ผู้กระทำผิดไม่เกรงกลัวต่อกฎหมาย ซ้ำร้ายมีเจ้าหน้าที่ของรัฐ(แต่มีพฤติกรรมเยี่ยงโจร)ให้การสนับสนุนอยู่เบื้องหลัง เรื่องนี้สะท้อนถึงระบบกฎหมายของประเทศ ที่ไม่สามารถบังคับใช้ได้ (กฎหมายคุ้มครองโจร) ทางออกของเรื่องนี้ (ถ้าเกิดขึ้นได้จริง หรืออาจจะเป็นเพียงความฝันเท่านั้น)

1. ประชาชนต้องใช้ความระมัดระวังในทุกๆ เรื่อง เรื่องใดที่มีความเสี่ยง (โดยการประเมินในเบื้องต้น) ต้องไม่รีบตัดสินใจ

2. มีเครือข่ายที่จะขอความช่วยเหลือ ในเรื่องต่างๆได้ เช่น การติดต่อสื่อสาร การหาช่องทางต่างๆไว้รองรับเมื่อเกิดเหตุ

3. เจ้าหน้าที่ของรัฐต้องมีการออกสำรวจเหตุของความผิดปกติต่างๆ ไม่ต้องรอให้มีผู้เสียหายก่อน (เงินภาษีที่จ่ายให้ข้าราชการ และเจ้าหน้าที่ของรัฐ ไม่ค่อยมีความคุ้มค่า ทำงานไม่มีประสิทธิภาพ แต่จะเอาเงินมากๆ น่าละอายจัง แต่คนพวกนี้ ไม่มีวันสำนึกได้)

4. ผู้เสียหายควร มีรายละเอียดของสถานที่ ระบุตำแหน่งที่เสียหาย มีภาพประกอบ ส่งต่อให้ สมาคมคุ้มครองผู้บริโภคเพื่อเป็นข้อมูล

นำข้อมูลดังกล่าวเผยแพร่ในวงกว้าง แก่เพื่อน ญาติพี่น้อง และคนรอบๆตัว ประชาชนในสังคมจะได้ช่วยกัน สอดส่องดูแล ใช้มาตรการทางสังคมกดดัน

5. ความจริงเรื่องนี้ หากมีการป้องปรามอย่างต่อเนื่อง และควรเพิ่มโทษผู้กระทำผิด (ให้หนักถ้ามีเจตนาในทางที่ชั่วร้ายต่อสังคม) ผมเชื่อว่าปัญหาที่เกิดขึ้นจะลดลง แต่ทุกวันนี้ เจ้าหน้าที่ของรัฐเพิกเฉย ไม่ใส่ใจ ยิ่งถ้าไม่มีการจ่าย (บนโต๊ะ เพราะไม่มีใครกลัวต่อบาป) รับรองได้ว่าเรื่องต่างๆ เงียบ รับรองถ้าคุณพี่เป็น สส. สว. พ่อของอธิบดี เป็นพี่รัฐมนตรี เป็นน้องนายกฯ เจ้าหน้าที่ของรัฐที่อยู่ตรงท้องที่นั้น วิ่งหางจุก ....ูด

6. ผมอยากรู้สถานที่ ตำแหน่งที่เกิดเหตุ (ละเอียดที่สุดเท่าที่จะทำได้) จะได้ช่วยขยายเรื่องนี้ โดยการส่งข้อมูลต่อๆ กันไป

7. ปัญหาของบ้านเมือง ปัญหาของทุกคนในสังคม ต้องได้รับการช่วยเหลือกัน สังคมจะเป็นสุขได้ คนในสังคมต้องร่วมมือกันแก้ปัญหา

สิ่งที่ผ่านไปคงไม่ทำให้คุณพี่หวั่นไหว ขอเป็นกำลังใจให้คุณพี่นะครับ

ด้วยความจริงใจ...อย่างแท้จริง

นายรักษ์ ปริกทอง

ชมรมคลังปัญญา