ผ่านนาที เรื่อยมา จักทนไหว 

คงต้องมี สักวัน จำจากไป

 เหลืออะไร เอาได้บ้าง ลองนึกดู

 มองท้องฟ้า แล้วพา ให้ข้อคิด

ด้วยชีวิต คนหลากหลาย หาได้หรู 

แต่พากเพียร  เรียนร่ำ เพื่อเชิดชู

 ให้ตัวกู  สูงค่า  นับอนันต์

คนบางคนขออยู่สบายใจ

ต่างกับใครแล้วแต่จะสร้างสรรค์

หากินตามประสาคนสามัญ

ไม่ต้องฝันมากล้ำ ลำบากใจ

http://gotoknow.org/blog/lelaxy/360485 จิตอาสารำพัน

 ข้อความตระหนักเดียวกัน กดตามดูได้เลย

และขอบคุณที่เข้าไปเยี่ยมพี่สุ บทความเผื่อแผ่  เด็กเอ๋ยเด็กน้อย  เราสองคน หากลอนมาคล้ายๆกัน แต่เขียนต่างกัน ได้อรรถรสดีคะ