เรียนครูหยุย ที่เคารพ
ผมขออนุญาตแสดงความเห็นครับ
ความจำเป็นของการศึกษา คือการพัฒนาคุณภาพชีวิต นำไปสู่สิ่งที่ดีกว่า แต่ระบบการศึกษาในปัจจุบัน ไม่อาจสนองตอบ การพัฒนาคุณภาพชีวิตได้อย่างแท้จริง (เป้าหมายเปลี่ยนไป) กลับไปเน้นเรื่องของ การแย่งชิงความได้เปรียบในสังคม ใครมีโอกาสน้อยกว่า ถือว่าบุคคลนั้นพัฒนาไม่ทันคนอื่น การศึกษาที่แท้จริงควรตอบสนองต่อ ต่อคนทุกกลุ่มในสังคมเพื่อลดช่องว่างของคนลง แต่ระบบการศึกษาของไทย กลับพยายามขยายช่องว่างโอกาสทางการศึกษา อันส่งผลต่อการขยายความแตกต่างในการพัฒนาคน คำว่าจัดการศึกษาเพื่อปวงชน เป็นเพียงข้ออ้าง ไม่เช่นนั้น สถาบันอุดมศึกษาจะไม่พยายามที่จะออกนอกระบบ ข้ออ้างที่บอกว่า ออกนอกระบบเพื่อพัฒนาระบบการศึกษาให้ดีขึ้น ผมถามว่าใครได้ประโยชน์ ผู้เรียน หรือผู้บริหารการศึกษา คนด้อยโอกาส คนเรียนดีแต่ยากจน จะมีโอกาสสักกี่ เปอร์เซนต์ ไปดูในสถาบันการศึกษาของรัฐในระดับอุดมศึกษา คนยากจนที่มีโอกาสได้เรียน มีจำนวนมากน้อยเพียงใด ระบบเงินกู้เพื่อการศึกษา อาจช่วยได้ระดับหนึ่ง แต่ ตอบโจทย์นี้ไม่ได้ เพราะโอกาสทางการศึกษายังคงเป็นภาพมายาอยู่ดี
ผมว่า ยึ่งทำให้ปัญหาทางการศึกษาเลวร้ายลงไปอีก คนมาเผาบ้านเผาเมืองเพราะอะไร ใครเดือดร้อน ใครทุกข์ยาก เป็นภาพสะท้อนของระบบการศึกษาของประเทศไทย (หรือว่าไม่ใช่)
ทางออกเรื่องนี้
๑. รัฐต้องให้โอกาสคนยากจน ที่ตั้งใจเรียน (อาจเรียนไม่ดีเลิศ แต่มีความขยัน มีตัวชี้วัดที่สามารถพิสูจน์ได้) ให้เรียนฟรีไปเลย
ขออ้างว่าไม่มีงบ เป็นเรื่องตลก ซื้อเครื่องบิน ซื้อเรือรบ ซื้อ GT2000 มีให้ไม่จำกัด
๒.คนที่มีโอกาสเสียเงินค่าเรียนได้ ไม่ควรเรียนฟรี คนที่พ่อแม่มีฐานะ (แต่กลับมาแย่งโอกาสคนยากจนอีก) เมื่อมีเงินก็ต้องจ่าย
๓.รัฐต้องทำสัญญากับผู้เรียน ต้องเรียนตามเกณฑ์ คนที่ทำตามเกณฑ์ จะได้เรียนตลอด คนที่เกเร ไม่สนใจเรียน ก่อความวุ่นวาย ต้องไปอยู่อีกระบบ เช่น ค่ายวิวัฒพลเมือง ค่ายดัดนิสัย แล้วแต่จะตั้งขึ้นมา
๔.คนที่เรียนจบ มีโอกาสทำงาน เขาก็จะสามารถตอบแทน คืนให้กับสังคมได้ ในรูปของภาษ๊เงินได้ คิดดูเถิดภาษีทีได้ ได้มากกว่าที่รัฐให้โอกาสทางการศึกษาอีก ไม่ต้องมานั่งฟื้นฟูประเทศ ไม่ต้องเอาเงินมาแจก ตำน้ำพริกละลายแม่น้ำ ให้ขอทานให้ยังไงก็ไม่เลิกขอ ให้โอกาสทำมาหากิน ไม่ต้องให้อีก ทีเดียวจบ
๕.รัฐต้องให้ความสำคัญกับระบบรัฐสวัสดิการ เลิกอุ้มนายทุนเสียที (เพราะเขาช่วยตัวเองได้) ถ้าคนหาเช้ากินค่ำ เขาเลี้ยงตัวได้ คนยากจน มีช่องทางทำมาหากิน ไม่อดอยาก เขายังคิดจะมาเผาบ้านเผาเมืองอีก หรือ คนเกเรในสังคมทุกวันนี้ นอกจากด้อยโอกาสทางการศึกษา ถูกกันให้ตกขอบของสังคม ถูกมองเป็นพวกเลวร้าย เคยคิดจะนำคนเหล่านี้มาจัดการให้คิดเป็นหรือไม่ ทำตัวไม่ดี ไล่ออกจากสถาบันการศึกษา ไปแสดงอิทธิฤทธิ์ นอกโรงเรียนต่อ มีระบบส่งต่อหรือไม่ เรียนที่นี่ไม่ได้ ก็ต้องจัดที่ๆ เหมาะสมให้ ดีกว่าทิ้งให้เป็นปัญหาของสังคมต่อไป
มันอาจจะเป็นการเพ้อฝัน แต่ก็เป็นความเพ้อฝันที่มีความหวัง ฝันอยากเห็นผู้คนในสังคมมีความสุข ฝันอยากเห็นคนไทยไม่อดอยาก
ถ้าผมตายไป (ถ้าได้เกิดใหม่) ผมก็จะฝันต่อ ผู้ใหญ่ในบ้านเมือง เคยเข้าใจความหมายของเพลง ความฝันอันสูงสุด ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าเจ้าอยู่หัว หรือไม่ ถ้าเข้าใจ และปฏิบัติตามปรัชญาของเพลงนี้ ประเทศไทยคงไม่เป็นเช่นทุกวันนี้
นอกจากร้องไม่ได้ ไม่เข้าใจ ไม่ปฏิบัติตาม ของขวัญล้ำค่า ที่พระองค์ท่านมอบให้คนไทยแล้ว ยังโกหก หลอกลวง และทำร้ายแผ่นดินอีก น่าเศร้าใจจัง ระบบการศึกษาไทย จึง เอวังแต่ประการละฉะนี้ สาธุ
ด้วยความปรารถนาดีในหลักธรรมเพื่อสังคม
คนจะดีได้ด้วยการฝึก ชาติจะดีได้ด้วยการศึกษา (ไม่ใช่การมอมเมาประชาชนไปวันๆ อย่างทุกวันนี้)
นายรักษ์ ปริกทอง