อาจารย์ภีมคะ

แนวคิดสวัสดิการที่มีทั้งด้านวัตถุและจิตใจเป็นแนวทางที่ดีมากค่ะ   ติงอยู่นิด (ด้วยความไม่แน่ใจ) ว่า  ด้านจิตใจอาจต้องเขียนเป็นกลางๆไว้สำหรับทุกศาสนา  เรื่อง  "สัจจะ"  "วินัย" และ "การให้" นั้นเห็นด้วยเลยค่ะ  

แต่เรื่อง เจริญสมาธิ ภาวนา นี่ไม่ค่อยแน่ใจนะคะว่าจะมีลักษณะเฉพาะเกินไปสำหรับพุทธศาสนารึเปล่า

มีเกณฑ์ขั้นต่ำไว้ สำหรับให้แต่ละชุมชนไปต่อยอดเองจะมีความยืดหยุ่นที่สุดค่ะ

คิดว่าจะส่งข่าวเรื่องสัมภาษณ์ยูนูสเหมือนกัน   พอดีได้อ่านอีกบทความหนึ่งโดย Walden Bello เป็นการติติงเล็กๆเกี่ยวกับมุมมองต่องานของยูนุส  แล้วจะเขียนเล่าในบล็อก econ4life นะคะ