เรียนท่านอาจารย์หมอที่เคารพ

    กระผมได้อ่านข่าวนี้ก็รู้สึกชื่นใจครับผม หากสังคมช่วยกันต่อเติมไปทีละก้าว แม้ต้องใช้เวลาหน่อย เชื่อว่าระยะยาวจะเป็นทางที่ประเสริฐ และยั่งยืน การศึกษาไกลจากวิถีชีวิตเกินไป สร้างผลเสียหายมากมาย จนสังคมแตกร้าวลึก ทรัพยากรพัง สภาพแวดล้อมแปรปรวน ต้องใช้วิกฤตนี้เรียนรู้ เพื่อหาโอกาสเลือกทางที่ดีและยั่งยืน กระผมได้อ่านข่าวนี้ก็อ่านด้วยความชื่นใจ สิ่งที่กระผมทำการเกษตรตามปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงที่บ้านกับครอบครัวและเครือญาติ ก็พร้อมจะช่วยกันดำเนินไปตามแนวทางนี้ครับผม  ที่ผ่านมาเราทำลายระบบทรัพยากรมากแล้ว หากทำไปมากกว่านี้ ทรัพยากรที่พึ่งตัวเองได้จะขาดแคลน และขาดการพึ่งตัวเองได้ อาจจะต้องเสียที่นา ที่ดิน ล้มหายตายจากไปจากระบบ เรียนอีกครั้งว่า เป็นข่าวที่ชื่นใจครับผม ก้าวแรกก็อาจจะยากหน่อย เอาหลักอิทธิบาท 4 กับความเมตตา ด้วยความรู้ที่ใช้ได้จริงการจัดการ ดิน น้ำ พืช (สมุนไพร พืชผัก ไม้ยืนต้น ไม่ใช้สอย ตามแหล่งนิเวศน์ แชร์ตลาดบ้าง) ใช้พลังจุลินทรียฺ์รวมด้วย เช่น เห็ดที่เพาะ หรือขึ้นเองตามธรรมชาติก็ขายได้ การจัดการในระดับไร่นา ให้เกื้อกูลกันเป็นเชิงนิเวศน์ ค่อยๆก้าว ผมเชื่อว่า สภาวะของความมีตนเป็นที่พึ่งจะสูงขึ้นอย่างแน่นอน และเป็นทางรอดของชาติ ด้วยครับผม

ด้วยความเคารพครับผม

นิสิต