สวัสดีครับพี่เม้ง

ผมชอบคำนี้ครับ ว่า "ศึกษาให้จริง ใจต้องมั่น ค้นให้พบ จบให้ได้"

ผมคิดว่าคนไทยนั้นมีศักยภาพไม่แพ้ชาติใดในโลก แต่มีอย่างหนึ่งที่ผมไม่ค่อยเข้าใจคือคนไทยชอบคิดว่าชาติบางชาติเก่งกว่าในบางเรื่อง เช่นเรื่องวิทยการเป็นต้น

ผมอ่านหนังสือเรื่องเมืองจีนครับ เมืองจีนที่เป็นต้นกำเนิด ดีวีดีปลอม เขาบอกว่าเครื่องเล่นดีวีดีของจีนนะ ดีกว่าของอเมริกาอีก เพราะว่าอะไร เพราะว่าต้องจัดการไอ้โค้ดที่บอกว่า เครื่องนี้เล่นกับแผ่นดีวีดีโซนไหน ให้มันเล่นได้หมดทุกโซน

ผมคิดว่าการจะหวังพึ่งรัฐบาลให้มาเป็นหัวหอกการวิจัยอย่างเดียวนั้นไม่ได้ครับ จำเป็นที่จะต้องให้องค์กรเอกชนเข้ามาด้วย ที่ไต้หวัน (ถ้าผมจำไม่ผิด)เขามีวิธีการสนับสนุนการวิจัยแบบนี้ครับ เขาให้อาจารย์หรือมหาวิทยาลัยไปหาทุนจากเอกชนครับ หาได้เท่าไร รัฐจ่ายให้เท่าตัวเป็นทุนสนับสนุนให้กับมหาวิทยาลัยครับ

งานวิจัยกับงานประยุกต์จริงๆนั้นมีความแตกต่างกันพอสมควรครับ เคยมีคนพูดว่างานวิจัยเชิงประยุกต์แก้ปัญหานั้นไม่ค่อยได้รับการยอมรับและการตีพิมพ์ ต่างจากงานวิจัยแบบฮาร์คอร์หรือแบบทฤษฏีบทล้วนๆ

แต่ปัจจุบันผมเห็นงานวิจัยหลายๆชิ้น ที่เป็น case study ที่เป็นการแก้ปัญหาได้รับการตีพิมพ์เพิ่มขึ้น ผมเชื่อว่า เราคงจะเห็นการปรับตัวให้มีจุดมุ่งหมายเดียวกันระหว่านักวิจัยกับคนในชุมชนได้มากขึ้น

ท้ายที่สุดมาแปะลิงค์มารบกวนเวลาอาจารย์ให้รบกวนไปอ่านหน่อยครับ http://gotoknow.org/blog/GoReadABook/86458

เพราะผมได้อ้างชื่อพี่เม้งไว้ด้วยครับ ขอบพระคุณครับ