ตอบ คุณ The Kop คะ เห็นด้วยคะว่ารู้สึกอย่างไรก็น่าจะแสดงออกอย่างนั้นคะแต่กับคนบางคนการแสดงออกมันยากยิ่งกว่าอะไรทั้งนั้น ถึงมีเพลง "รักนะแต่ไม่แสดงออก" ฮิๆๆๆ

ตอบ คุณ ราฟาเอล-------RAPHAEL จริงๆด้วยคะนิยายญี่ปุ่นไม่เฉพาะแต่นิยายารักนะคะ รู้สึกว่าขนาดนิยายฆาตกรรม (อย่างพวกคินดะอิจิ) ก็มีกลิ่นอายคล้ายๆกันคะ คือเอือยๆ เฉยๆ ดำเนินเรื่องเรื่อยๆ อ่านจบมีคำถามเกิดขึ้นค้างในใจอยู่บ่อยๆคะ แต่อย่างที่บอกคะว่าการอ่านนิยายประเภทนี้ก็ทำให้เรานิ่งขึ้นเหมือนกันนะคะ เคยมีอ.ผู้ใหญ่ท่านหนึ่งแนะนำคะว่าชีวิตเราทุกวันนี้มันช่างเร่งรัดและรีบร้อนไปหมด ท่านว่าลองให้ชีวิตช้าลงบ้าง ค่อยๆก้าวเดินไปข้างหน้าด้วย Speed ที่ลดลง บางทีอาจเห็นอะไรได้ชัดเจนและมีเวลาในการตรึกตรองเพิ่มขึ้นคะ

ขอบคุณทั้งสองคนมากนะคะที่เข้ามาอ่านนึกว่า Blog นี้จะไม่มีคนเข้ามาอ่านส่าแล้ว ขอบคุณคะ