1/6/53วันนี้เวรบ่ายค่ะ

แล้วค่าความดันโลหิตของคุณลุงก็ร่วงระดับลงอีกแล้ว.......

ใจเอย ....ภรรยาคู่ทุกข์คู่ยาก..น้ำตาแห่งความอาลัย ใจหายระคนกับความสงสาร.....ทุกอย่างที่เลือกการรักษาให้คุณลุงมันช่างมีแต่ความทุกข์ทรมาน แต่ก็ต้องเลือก ถ้าไม่เลือกเป็นการปิดประตูของการรักษาที่อุตส่าห์ดั้นด้นมา....เกือบ2เดือนแล้วที่คุณลุงอยู่กับพวกเรา.....และวันนี้ที่หมอนุ้ย(คนน่ารัก)บอกกับป้าว่าเราจะไม่ขึ้นยาความดันโลหิตอีกแล้ว...และอธิบายให้คุณป้าฟัง.......เข้าใจดีมากแต่.....การจากครั้งนี้มันจะไม่เห็นหน้ากันอีก.....เวลาที่เหลือน้อยนิด...............ป้าร้องไห้และยิ้มทั้งน้ำตาให้พวกเรา.....แล้วเราก็เดินไปโอบกอดไหล่ป้าเขย่าเบาๆ...วันนี้ป้ากินข้าวรึยัง.....

................น้ำตาแห่งความว้าเหว่ไหลริน...............แม้จะรู้ว่าคุณลุงอาการไม่ดี..แต่เพลงที่พวกเราเลือกก็ได้เปิดให้คุณลุง........เพลงลูกทุ่งเก่าๆ..เราพูดข้าหูคุณลุง...ฟังเพลงของสายัณห์  สัญญา นะ......คุณติ๊ก  นอร์ และน้องอ้อมเป็น ดีเจ แห่งคลื่น 91.0เมกกะเฮิร์ตมอบให้......ถึงจะเหนื่อยล้าเพียงใดคุณลุงยังเผยอเปลือกตามองดู..และพยักหน้าหงึกหงัก....อย่างช้าๆๆๆ...........

             ประมาณ20.30 คุณป้าก็ยังไม่กินอะไรเลย..ก้อนสะอึกมันจุกที่คอหอย..เราบอกคุณป้าลงไปอาบน้ำและกลับขึ้นมาดูอีกทีนะ เพราะคุณป้าไม่อยากได้ยินเสียงโทรศัพท์จากหอผู้ป่วยตาม......เราบอกว่า...เอาเถอะโทรหาหนูนะเมื่อมีคำถามหนูอยู่ถึงเกือบตีหนึ่ง แล้วพรุ่งนี้เวรเช้า......ไปเถอะไปทานข้าวหน่อย....อาบน้ำหน่อยนะร่างกายเราก็ต้องดูแลอย่าทรมานตนเองถ้าเราเป็นอะไรไปอีกคนลูกยิ่งจะกังวล

........ญาติเตียงข้างๆซึ่งเป็นกัลยาณมิตรที่ดีพาคุณป้าลงไปเกือยชั่วโมงคุณป้ากลับมาพร้อมกับลูกๆที่เดินทางมาจากกรุงเทพฯ

...อยากเอาพ่อกลับบ้าน.....อยากให้พ่อเห็นบ้าน.....เหมือนที่พ่ออยากเห็น....เวลานี้เกือบห้าทุ่มแล้วน้องเมย์บอกว่า..ญาติคุณลุงมาไปคุยให้หน่อย........

เราก็อธิบายและให้ญาติๆเลือกทางที่ดีที่สุดให้กับคุณลุง.....เวลานี้ความดันต่ำกว่าปกติเล็กน้อย.....อาจจะอยู่ถึงเช้า....เมือ่คลื่นหัวใจเป็นเส้นตรงแสดงว่าคุณลุงจากเราไปแล้ว

เมื่อถามเรื่องรถที่พาคุณลุงกลับบ้านเราติดต่อประมาณราคาพร้อมเจ้าหน้าที่.............

.....เอาเป็นว่าขอกลับพรุ่งนี้แล้วกัน.....จากนั้นเราก็แนะนำให้ญาติพากันไปพักผ่อนพรุ่งนี้มาแต่เช้าคืนนี้คงยังไม่เปลี่ยนแปลงมากนักมีอะไรจะส่งข่าวด่วน.....

ป้ากอดเอวเราแน่นน้ำตาแห่งความอัดอั้นหยดเป็นทาง วันนี้ป้าร้องไห้ตลอด.....

....เราบอกป้าว่า..พรุ่งนี้จะมาแต่เช้าจ้า........