ผมไม่ได้เข้าสวนจตุจักรมา 2-3 สัปดาห์แล้วครับ ...เห็นภาพที่อาจารย์เล่าให้ฟังแล้วพลอยรู้สึกหดหู่ไปด้วย ...แต่พอได้อ่านบทกลอนของอาจารย์แล้ว ก็ทำให้มีกำลังใจขึ้นมาใหม่ อยากจะให้คนไทยได้เข้าใจแก่นแท้ของการศึกษา ....แต่ที่ "บ้า" เรื่อง KM อยู่นี้ ก็เพราะมองว่าเป็น "กุศโลบาย" หนึ่งในการ "ปฏิรูปการเรียนรู้" ครับ ....ดีใจมากที่ได้มารู้จักกับอาจารย์ (โดยบังเอิญ) และได้มีโอกาสรับสิ่งดีๆ จากอาจารย์อย่างสม่ำเสมอ ...ซึ่งบทกลอนนี้ก็ได้ทำหน้าที่ "กระตุก" ความรู้สึกบางส่วนอีกเช่นกัน ...ขอบคุณครับ