ขออนุญาตแลกเปลี่ยนค่ะอาจารย์...

กะปุ๋มมีทั้งความเห็นด้วยและเห็นต่าง... "สภาวะแห่งใจ" น่าจะเป็นสิ่งที่สามารถเอื้ออำนวยให้เกิดการเรียนรู้ได้ดี อันเป็นใจที่สื่อและส่งต่อถึงกันและกัน โดยเฉพาะสภาวะ "ใจ"ที่เปี่ยมด้วยเมตตาของผู้นำกระบวนการเรียนรู้ จะช่วยเอื้อและสนับสนุนให้เกิดการเรียนรู้ได้...อย่างลึกซึ้งและลุ่มลึกมากขึ้น

บางอย่างเรื่องสมองอย่างเดียวอาจไม่สามารถอธิบายได้ในภาคส่วนแห่งความมหัศจรรย์ของการเรียนรู้...แม้ว่า limbic จะเปิดออกแต่อะไรเล่าที่อธิบายได้ว่าเมื่อ limbic เปิดจึงเรียนรู้ได้ดี ...กะปุ๋มมองว่า limbic เป็นเสมือนเครื่องกลในสมอง แต่มีอะไรที่มากกว่านั้นที่อยู่เบื้องลึกกว่า limbic ที่เรายากจะอธิบายได้ในเชิงรูปธรรม

ขอบพระคุณค่ะ