เจ้านายคะ

* บันทึกนี้ทำให้ต้องเข้าระบบอีกครั้ง ทั้งๆ ที่ออกไปนานแล้ว ไปเช็ค mail  เจอเพื่อน เลยออนไลน์คุยกัน พึ่งเลิกคุญ อิ อิ

* เจ้านายพูดเหมือนกับ ท่าน รศ.ดร.รวี  ม.เกษตร  ที่อ.สามารถ พาครูใจดีไปคุยกับท่านเลย... ยิ่งผ่านที่เจ้านายบันทึกอีก โอ๊ยอยากร้องไห้  ทั้งที่ตัวเองก็ไม่มีสวยทุเรียน และสวนลางสาดกะเข้าเลย  แง  แง....

* แล้วเราจะทำยังงัยล่ะ  ชาวสวนเค้าไม่ฟังเรา  เกษตรอำเภอก็..... อย่างที่รู้  "คุณเป็น มันเงินเท่าไหร์"  คำนี้ยังก้องอยู่ในหู... ขนาดเกิดเหตุการณ์โคลนถล่ม เกิดความสูญเสียมากมาย เขายังคิดไม่ได้อีก....  ให้ปลูกหญ้าแฝกก็เป็นเหมือนไฟไหม้ฟาง เฮ่อ.....

* ในเมื่อคนในพื้นที่ยังขาดความตะหนักรู้ "แล้วเราล่ะ... จะเอายังงัยต่อ???"  ชักเครียดแล้ว นะเจ้านาย... เดี๋ยวเนื้องอกในสมองครูใจดีจะกำเริบอีกแล้ว....

* ตอนนี้รวบรวมเกษตรกรให้ได้เป็นกลุ่มเป็นก้อนก่อนดีมั้ย?  แล้วก็ไปประสาน  อบต. ของบ ประชุมอบรมสร้างจิตสำนึกก่อน  เอาทีละขั้น ท่านต้องใจเย็นอีกหน่อยนะ...

*** อย่าใช้อารมณ์  แฮ่ะๆ  ครูใจดีจะปวดหัว  เดี๋ยวช่วยงานไม่ได้ *** 

*** นะจ๊ะ.... ใจเย็น  ฝนนี้ทำแปลงนาสาธิตดีกว่าเน๊าะ... อยากย้อนอดีตดำนา...

*** ไปแล้วนะ ปวดหัว....เบื่อคนขี้เครียด...แป่วๆๆๆๆๆ

ดูหนังให้ใจเย็นๆ ก่อนนะจ๊ะ เจ้านาย...