Kruguiครับ

   ผมลองเปรียบเทียบดูนะครับ  ระหว่างค่ายลูกเสือ และ ค่ายธรรมะ

   ค่ายลูกเสือ  เด็กจะใจจดใจจ่อ  รอคอยว่าเมื่อไรจะมาถึง  ตั้งใจและเต็มใจที่จะเข้าค่ายลูกเสืออย่างมีความสุข

  ค่ายธรรมะ   เด็กจะมีสีหน้าเบื่อหน่ายไม่อยากเข้า  บางคนหนีค่ายกลางคันก็มี

  สำหรับที่ Krugui เขียนมา

   *  บรรยากาศดี  มีธรรมเพราะ  อาหารพอเหมาะ   

         (ก็โอเคครับ )

  *    แต่.....ปัญหาอยู่ที่คนเราแล้วล่ะทีนี้......จะรับได้มากน้อยแค่ไหน...ใครจะรู้??

      (เรื่องนี้  การสอนธรรมะ  ต้องยึดผู้เรียนเป็นสำคัญครับ  เขารับได้น้อยก็สอนตามน้อย  ผู้สอนต้องเป็นกัลยาณมิตร  นั่นคือ  ต้องเข้าใจผู้เรียน  เพื่อให้ผู้เรียนเกิดโยนิโสมนสิการ  ตามความแตกต่างระหว่างบุคคล  การสอนธรรมะให้ได้ผล  จะยึดผู้สอนไม่ได้ครับ ต้องยึดผู้เรียน )

                             ขอบคุณครับ