สวัสดี ครับ ครูต้อย
อ่านบันทึกนี้ ยิ้มแก้มไม่หุบเลย ครับ
....เป็นความพยายาม ที่วิเศษสุด
ที่นี่ คือบ้าน ของเรา และภาษาก็เป็นของเรา
ภูมิใจแทนเด็กน้อย ที่อยู่ในอ้อมอกของครู จริงๆ ครับ
...ชื่นชม...ครับครู
พาดวงใจ มาเล่นที่บ้านครูต้อย ด้วย นะครับ
ฝากดวงใจ ไว้เรียนภาษาอังกฤษกับครู ด้วย นะครับ
...
ด้วยความระลึกถึงครูครับ