ขอบคุณครับ พี่อนงค์

ลูกยังคงเป็นอันดับหนึ่งของผม...อยู่ที่บ้านผมจะเล่นกับพวกเขาจนสะบักสะบอม  เด็กนอนโน่นแหละถึงได้อ่านหนังสือ

เว้นแต่การไปราชการเท่านั้นครับ ที่ทำให้ร่างกายของผมห่างไปจากลูก

ยืนยัน...ไม่ได้เสพวรรณกรรมจนลืมลูก ๆ ครับ....แม้กระทั่งจะเขียนบันทึก  ยังต้องแบ่งเวลาให้น้องดินเล่นเกมส์ในโน้ตบุ๊คด้วยเช่นกัน