แว่บไปอ่านแล้วค่ะ คุณโอ๋เขียนได้กระชับเข้าประเด็นดีจัง ตรงใจด้วย ทำให้คิดถึงพระคุณของครู ...และรู้สึกอยากขอบคุณ "คนทุกคน" ที่ทำให้ได้รู้ ได้เข้าใจ ได้เห็นอีกหลายแง่มุมของชีวิต
สำหรับระบบประเมินฯ นี่ก็สนุกดี ดิฉันเขียนแล้วก็ขำตัวเองทุกที เพราะมีงานตรงตามโจทย์อยู่ไม่กี่ช่อง นอกนั้นเป็นงานที่เราหาเรื่องทำโดยไม่มีในโจทย์ แต่เราหาเรื่องตั้งโจทย์ของเราเอง แล้วก็ทุ่มเททำไปอย่างตั้งใจ (คือพูดตรงๆว่าล้มลุกคลุกคลานไปตามประสา)
อย่างไรก็ตาม ความน่าชื่นใจก็อยู่ที่ว่าเราเห็นผลในตัวคนเป็นๆจริงๆ และคนผู้นั้นจะมาบอกเราเอง ในสักวันหนึ่ง ซึ่งไปกำหนดล่วงหน้าไม่ได้
เพราะไม่ใช่การทดลองในห้องทดลองวิทยาศาสตร์ ที่อาจกำหนดและควบคุมตัวแปรได้ แต่เป็นการสร้างให้ซึมซับเข้าไปในใจคนตัวเป็นๆที่เราไม่มีวันบังคับอะไรได้เลย..... นอกจากการทุ่มเทสร้างด้วยหัวใจทั้งดวง ....แล้ววันหนึ่งเขาก็จะจากเราไป....
....แล้วเราก็รอจนกว่าจะถึงวันที่เขากลับมาบอกเราว่าที่เราทุ่มเททำไปนั้น ....เขาได้อะไร..... (วงเล็บ รอเพราะเราอยากรู้ จะได้หาวิธีทำที่ดีที่เหมาะกว่าเก่า ...มิใช่เพื่อรอทวงเอาความดีแต่อย่างใด)
และต้องทำใจด้วยว่าอาจไม่มีวันนั้น เพราะเขาอาจลืมเราไปแล้ว..... ....เหมือนกับที่เราเคยลืมครูของเรา......
ดิฉันยังคงมีความสุขเงียบๆกับงานที่ดิฉันรักอยู่เสมอค่ะคุณโอ๋ เป็นงานครูพื้นๆธรรมดา ก็เหมือนกับงานแม่บ้านธรรมดา
ดิฉันได้เห็นแล้วว่าการทำงานบ้านของแม่บ้านนั้น จะไปเรียกร้องเอาความดีมิได้ เพราะเป็นหน้าที่สามัญที่พึงทำโดยปกติวิสัยของคนที่เป็นแม่บ้านอยู่แล้ว
....เหมือนกับความเป็นปกติวิสัยของคนทุกคนที่เป็นแม่.... ก็ต้องทำหน้าที่ของแม่ไป
อย่างไรก็ตาม ความยิ่งใหญ่ของคนที่เป็นแม่ คือความรักลูกอันท่วมท้น และการเสียสละทุกสิ่งเพื่อลูกได้นั้น ไม่อาจวัดและจัดลำดับได้ ไม่สามารถนำไปตีค่าเป็นระดับปริญญาได้
จึงไม่เคยได้ยินว่ามีองค์กรการศึกษาใด ที่จะนำคุณแม่ไปจัดลำดับเพื่อให้ปริญญา "มารดาดุษฎีบัณฑิต มารดามหาบัณฑิต หรือมารดาบัณฑิต" แก่คุณแม่ในโลกนี้เลยแม้แต่คนเดียว
ดิฉันจึงไม่ใคร่กังวลแก่การจัดลำดับ และการนับชิ้นคุณงามความดี เพื่อให้รางวัล เพราะไม่ตรงกับความเชื่อของดิฉัน
แต่ดิฉันกังวลกับการสอนหรือฝึกคนให้ทำความดี"โดยไม่ต้องหวังผลตอบแทน"จากการทำความดีนั้น อันเป็นเรื่องยากชะมัด
และที่ยากกว่านั้นคือ ก่อนจะฝึกคนอื่น ตัวดิฉันเองก็ต้องทำให้ได้เสียก่อน
ฝึกอะไรก็ไม่ยากเท่ากับฝึกใจตัวเองอ่ะค่ะ..... :-)