สวัสดีแม่มดน้อย วันนี้เคลียร์งานเสร็จเร็วพอมีเวลา ก็ขอแวะมาคุยด้วยหน่อยเน้อ..คงไม่ว่ากันนะ กลัวว่าจะรำคาญซะก่อน เรื่อง fb เฮาก็มีไว้เพื่อไม่ให้เป็นเต่าล้านปี แค่มีภูเขาบังอยู่หน้าบ้านก็แย่พอแล้ว ไม่ค่่อยได้ใช้งานอะไรหรอกแค่ศึึกษาให้ทันๆชาวบ้านเขาบ้าง (แต่ friend ของแม่มดน้อยน่ารักๆทั้งนั้น) ส่วนจะขอ add กะแม่มดน้อย เฮาก็ไม่กล้าเข้าไปแหยม เดี๋ยวแม่มดน้อยตกใจเลิกคุยกับเฮาไปซะก่อน ส่วนเรื่องของความฮัก ฟังแล้วจั๊กกะจี้ แต่ความจริงก็คือ (เป็นความเห็นส่วนบุคคลเน้อ) ถ้าเรายังมีเหตุผล ข้อแม้ หรืออะไรต่างๆก็ตาม กับคนคนนั้น แสดงว่า...คุณยังไม่ได้รักเขา! (คุณลองถามตัวเองดูว่าจริงมั๊ย ?) เพราะถ้าคุณรักเขา มันจะไม่มีเหตุผลอะไรเลยมาหยุดหัวใจของคุณได้ ลองมองหลับไปในอดีตดูสิ แล้วดูว่าเคยมีกรณีอย่างนี้เกิดขึ้นไหม แล้วคำตอบคืออะไร ลองเอารูปถ่ายที่เคยถ่ายกับคนรัก และรูปถ่ายกับคนที่คิดว่ารัก มาเปรียบเทียบกันดู มองเข้าไปที่ดวงตาของคุณในรูปถ่าย คุณจะพบคำตอบอย่างแน่นอน และมันก็จะแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง เพราะคนเรามิอาจปิดบังความจริงของหัวใจได้มันจะปรากฎที่ดวงตาเสมอ...แหม พอพูดเรื่องความรักก็พร้ำพรรณามาเป็นวรรคเป็นเวร อย่าโกรธเฮานะ..กิ๊ว กิ๊ว แค่พูดออกมาจากความคิด และสิ่งที่ผ่านมา แต่ก็อย่างว่าแหละ เรื่องบางเรื่องอาจถูกลิขิตมาแล้วก็ได้ เพียงแต่เราเองต้องอย่าปล่อยให้มันดำเนินไปแต่ฝ่ายเดียว เราเองสิต้องเป็นผู้ลิขิตชีวิตของเราเองด้วย ตามความเป็นจริงและเหตุผลที่ดี ถูกต้อง ชอบธรรม ส่วนผลของมันจะเป็นอย่างไรก็ต้องยอมรับมัน ว้า บ่นมามากอีกแล้ว เดี๋ยวแม่มดน้อยจะพาลเบื่อซะเปล่าๆ...แค่นี้ก่อนละกันเน้อ สวัสดี...