- บันทึกนี้จะเป็นประโยชน์สำหรับคนที่จะไป bid รายการอะไรต่างๆในอนาคต ที่สามารถเรียนรู้ได้ ปัจจัยสำเร็จอย่างหนึ่งที่ไม่ควรมองข้ามนอกจาก กรอบการนำเสนอ ที่ขายได้ ฮือฮาได้แล้ว ผมว่า ที่สำคัญมากๆ คือ ผู้นำเสนอ นะครับ อันนี้ไม่ได้ชมกันเองนะครับ ทำได้ไง พูดจบ ประเทศอื่นถอนตัวหมด
- อยากจะวิเคราะห์ในความเห็นผม
อินโดนีเซียกับบังคลาเทศ ไม่พร้อมเลย ไม่น่าจะเป็นคู่แข่ง
อินเดีย มีความพร้อมสูงมากทั้งระบบในประเทศที่ลงรากหญ้าแล้วอย่างน่าสนใจมากๆ สถาบันทางวิชาการ ประสบการณ์การจัดประชุมนานาชาติด้านนี้ และตัวบุคคลคือ ศ. ราชโคบาล ที่เป็นตัวแทนใน committee ก็ยอดฝีมือและมีบทบาทสูงมาก เป็นถึง cochairman ของการประชุมที่เพิร์ธด้วยซ้ำ ถ้าผมจำไม่ผิด แล้วยุทธศาสตร์ขยายตัวสู่เอเชียใต้ของเครือข่ายนี้ ก็น่าจะได้อานิสงส์จากาการไปจัดที่อินเดีย ผมว่า อันนี้พลิกล็อคถล่มทลาย แปลกใจมากกกกกก... ที่ท่านถอนตัว ไม่รู้เจอมนตราลมปากสกลอีกท่าไหน ถึงนะจังงัง ถอนตัวอย่างเหลือเชื่อ
เวียดนาม ตามที่ผมเล่า เป็นเพราะการประชุม committee ที่ฟิลิปปินส์ ตอนประชุมเลือกมาเลเซียสำหรับ 2011 เสร็จ เขาก็ถามความสมัครใจว่ามีประเทศไหนต้องการปี 2013 ก็ให้เตรียมตัวมานำเสนอที่เพิร์ธ วันนั้นหมอเฮืองตัวแทนเวียดนามเป็นคนเสนอตัวก่อนด้วยซ้ำ เพราะเขาต้องการ กระบวนการปักหลักระบบของประเทศจากการประชุมนี้ เหมือนเรา พอเขาเสนอตัว ผมก็เลยเสนอประเทศไทยไปด้วย เพื่อจะได้แข่งกันบ้าง อินโด อินเดีย ไม่เห็นมีใครพูดสักคำ ผมว่าเวียดนามเขาไม่เสนอตัวคราวนี้ เพราะเขาขาดการส่งต่อ พอหมอเฮืองไม่ได้เป็นกรรมการ ตัวแทนคนใหม่ก็ไม่ต่อเรื่องให้ ซึ่งนี้เป็นจุดอ่อนของเขา
- ขอแซวหน่อยเถอะ อยากถามว่า นำเสนอไปกี่นาที ..หวังว่าคงไม่ใช้เวลาเขาไปจนหมด จนประเทศอื่นเขาหมดแรงสู้ไปเพราะไม่มีเวลานำเสนอต่อนะ ๕๕๕๕๕
- เป็นความฝันที่ต้องอาศัยความร่วมมือเป็น สามเหลี่ยมเขยื้อนภูเขา จริงๆ ไม่อย่างนั้นจะกลายเป็น เข็นครกขึ้นภูเขา แทน
ตัวปลอมหรือเปล่าไม่รู้ พิมพ์ความเห็นสำหรับบันทึกนี้ได้ยาวเกินหน้าเกินตาเจ้าของบันทึก