นางสาวปัญชรีย์ วชิรถาวรชัย

เด็กโง่ คือ เด็กที่เรียนรู้ได้ค่อนข้างช้า และไม่ค่อยมีความรับผิดชอบต่อการเรียน ไม่มีความมั่นใจในตัวเอง

ไม่สนใจเรียน ชอบเล่นในเวลาเรียน และนั่งหลับอยู่เสมอๆ เด็กขี้เกียจมาเรียนหนังสือ เบื่อหน่ายการเรียน

เด็กกลุ่มนี้ชอบเก็บตัว เช่นอยู่ตามมุมห้องเรียน หรือหลังห้องเรียนเพื่อหลบสายตาครู

ปัจจัยที่ทำให้เด็กโง่ คือ 1 ขาดการกระตุ้นทางความคิดจากผู้ปกครอง และครู ขาดความคิดริเริ่มสร้างสรรค์

2. เด็กไม่ได้ฝึกฝนทักษะทางการคิด ไม่ชอบคิด ชอบแต่ทำตามคนอื่นอย่างเดียว

3. เด็กไม่เห็นคุณค่าของการศึกษา ไม่รู้่ว่าจะเรียนไปทำไม

4. เด็กขาดการใฝ่รู้ ไม่รักการเีรียนรู้และโอกาสที่จะก้าวหน้า ทางการเรียนหรือเรื่องอื่นๆ

5. สิ่งแวดล้อมรอบตัวไม่เอื้ออำนวยต่อการเีรียนรู้ เช่น พ่อแม่หาเช้ากินค่ำ ไม่มีเวลาเอาใจใส่ดูแลลูก

เด็กฉลาด คือ เด็กที่ชอบคิดและทำอะไรด้วยตัวเอง ไม่ชอบพึ่งพาคนอื่น มั่นใจในตัวเองสูง ใฝ่หาความรู้และสิ่งแปลกใหม่ให้ตัวเองเสมอๆ ช่างซักถาม ขี้สงสัย ช่างสังเกต

ปัจจัยทีี่่ทำให้เด็กฉลาด คือ 1. พ่อแม่เอาใจใส่ เสริมสร้างความคิดริเริ่มสร้างสรรค์ให้ลูก ปลูกฝังความมีวินัย

เช่น สรรหาสิ่งดีๆมาให้ลูก เช่น เอาหนังสือดีๆมาให้อ่าน หาหนังดีๆมาให้ดู

หาที่เรียนเสริมความรู้ เข้าค่าย ทำกิจกรรมต่างๆร่วมกับคนอื่นอยู่เสมอ

2. พ่อแม่และครู ไม่เบื่อหน่ายในการตอบคำถามของเด็กช่างรู้ ช่างถาม

3.พ่อแม่และครู กระตุ้นความยากรู้อยากเห็นของเด็กอยู่เสมอ

4. เด็กมีความคิดที่เป็นผู้ใหญ่และโตกว่าอายุ รักที่จะเรียนรู้และรักความก้าวหน้า เพื่อพัฒนาตนเองอยู่เสมอ

5. สภาพแวดล้อมของเด็ก ถ้าเป็นลูกคนมีฐานะดี จะได้รับการศึกษาที่ดี และเด็กก็จะฉลาดตามไปด้วยเพราะพ่อแม่มีเงิน ที่จะส่งให้ลูกเรียนรู้อะไรได้หลายอย่าง เช่น เข้าโรงเรียน นานาชาติ ออกค่าย เป็นต้น