...รับรู้ได้ถึงความรู้สึกของนักพัฒนาครับ อย่ามัวไปเสียเวลาคิดกับเรื่องพวกนี้เลย มันเป็นธรรมชาติของสังคม ที่ย่อมมีความแตกต่าง คนดีจะเป็นคนดีได้อย่างไรถ้าไม่มีโจร ผมเองเป็นคนหนึ่งในฐานะของระบบราชการครับ และผมสามารถพูดได้เต็มปากว่าผมเป็นราชการ ... เลยจะอาศัยเวทีตรงนี้มาแลกเปลี่ยนกัน
... ในมุมมองของผม ผมว่ามันเป็นสิ่งท้าทายที่คุณจะเปลี่ยนกระบวนทัศน์ หรือความคิดของใครสักคน คุณชื่นชมกับการทำให้กระบวนความคิดของชาวบ้านเปลี่ยนมาเชื่อพวกเราที่เป็นนักพัฒนา ซึ่งผมยังไม่สรุปว่าจะถูกทิศถูกทางหรือเปล่า แต่มันก็ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในสิ่งที่ดีขึ้นในชุมชน ถ้าผมจะท้าทายคุณไปอีกขั้น ว่า คุณจะสามารถเปลี่ยนกระบวนทัศน์ของข้าราชการน้ำเน่าให้เข้ามาสู่กระบวนการพัฒนาให้เป็นน้ำดีได้อย่างไร ...
อย่าเสียเวลากับการบ่น และจดจำสิ่งที่ไม่มีค่า คิดแล้วลงมือทำเลยครับ เพราะการโทษกันไปมาไม่ก่อให้เกิดประโยชน์ รังแต่จะทำให้เกิดความแตกแยก เพราะถ้าราชการเขามาบอกว่า เห็นบ่อยไปที่นักพัฒนาไปดึงคนออกจากชุมชน แล้วสิ่งที่นักพัฒนาทิ้งไว้คือซากอารยธรรมที่ทำอะไรไม่ได้ เหมือนเช่นข้าราชการเหมือนกัน
...สุดท้าย ถ้าเรารู้ว่าเราทำอะไรแล้วเป็นผลดีที่ก่อให้เกิดกับสังคม (เน้นนะ ว่าสังคม) ไม่ใช่ระดับของชุมชน หมู่บ้าน แค่นั้น เราต้องมองให้ไกลและยิ่งใหญ่กว่าเดิมครับ เราจึงจะไม่หลงกับดักของการพัฒนา ว่าจะต้องเข้าไปพัฒนาเฉพาะในพื้นที่ชนบทเท่านั้น สังคมเมืองก้อไม่ได้มีปัญหาน้อยกว่าในชนบทเลย ขอบคุณที่ทนอ่านมาจนจบครับ...