สวัสดี ครับ คุณพิชชา
ความทรงจำดีๆผุดขึ้นมาเลยค่ะ.. ตอนเด็กๆ เรียนชั้นประถม...แม่จะปักชื่อให้ ส่วนพ่อจะเอากระดาษสีน้ำตาลมาห่อปกหนังสือแล้วจะเขียนชื่อหนังสือพร้อมวาดรูปใส่ปกสวยๆให้ค่ะ ขอบคุณที่ช่วยทบทวนเรื่องราวดีๆในวัยเยาว์ค่ะ *^__^*
ผมเขียนบันทึกนี้ ขึ้นมา จากสิ่งเล็ก ๆ ที่ผมทำให้ลูก ..ด้วยความรักที่ผมมี
...
ผมคิดต่ออีก ครับว่า....
ความรักที่ยิ่งใหญ่...ของพ่อ มันมีอนุภาพเพียงไหน ที่ได้ทุ่มเทไปทั้งชีวิตและหัวใจ
การมองจุดเล็ก ๆ ของจักรวาล ที่ผมเป็นเพียงเศษเสี้ยวอันน้อยนิด.. แล้ว
รู้สึกครับว่า...ชีวิตหนึ่งที่เกิดมารู้จักค่าของรักที่พ่อมีให้เรา
มันยิ่งใหญ่แค่ไหน..