ผมมีข้อความหนึ่งทีใช้เตือนใจตัวเองอยู่เสมอคือ

"สรรพสิ่งในโลกนี้ไม่มีอะไรยาก  สิ่งที่ยากคือ สิ่งที่ใจไม่อยากทำ"

ผมเคยมีความคิดอย่างที่ว่ามาก่อน ประมาณว่า "ทำไม่เข้าใจ" "ทำไมไม่คิดวะ" เพื่อน ๆ ไม่ค่อยมาให้ผมติวให้เท่าไหร่แม้ว่าผมจะเรียนได้ดี(ไม่ได้ยอตัวเองนะ)

ผมจะเป็นคนที่คิดมาก(แต่ก็ไม่ฟุ้งซ่าน) ทำให้ผมรู้สึกว่า จะเข้าใจอะไรที่คนอื่นไม่เข้าใจ(แต่ผมยังไม่บ้านะ)

และเวลาพูดคนอื่นก็ไม่ค่อยเข้าใจ(แต่ ช่างมันเถอะ)

และผมยังยึดอีกคำกล่าวหนึ่งที่ว่า

"ก้าวแรกของการไปสู่อิสรภาพ คือ การเลิกสนใจว่าคนอื่นจะมองเรายังไง"