ราตรีนี้มีเพียงแสงดวงจันทร์เด่น

แต่มองเห็นคนอยู่ข้างอ้างว้างเหงา

อยู่เพียงกายใจอยู่ห่างต่างจากเรา

ดวงจิตเศร้าเค้าไม่รักหักดวงใจ

แต่ก่อนเก่ายังเคียงคู่อยู่ไม่ห่่าง

แต่พอว่างเว้นหายก็หน่ายหนี

ใจที่รักกลับกลายเป็นราคี

อย่างราชสีห์มุ่งหมายทำลายกัน

ขอเพียงแต่ดวงใจยังใฝ่ผูก

ที่เคยปลูกต้นรักฝากให้ฝัน

แม้สิ้นแล้วหัวใจไม่รักกัน

แต่ตัวฉันจะรักมั่นนิรันดร

    เป็นความรู้สึกที่ผมได้จากรูปนี้ครับ เพราะรู้สึกถึงความในที่ซ่อนไว้แบบลึกๆ แต่เดาเอาจากความรู้สึกส่วนตัวครับ