กราบนมัสการพระอาจารย์เจ้าค่ะ

แต่ละข้อที่ท่านธรรมฐิตนำเสนอมานั้น แม้ว่าจะทรงพลัง แต่ทว่าไม่แข็งกร้าว เป็นการรับมือกับปัญหาต่างๆ อย่างสุขุม นิ่มนวล

หากเปรียบปัญหาที่พุ่งเข้าใส่ เหมือนกับคนขว้างแก้วน้ำใส่เรา เราคงไม่วิ่งหนีหลบแก้ว แต่จะต้องใช้ความเร็วของสติรับแก้ว แล้วต้องใช้ความอ่อนโยน นิ่มนวล ของสัมปชัญญะและปัญญา ค่อยๆ ประคองแก้วไว้ไม่ให้แตก ซึ่งการที่จะทำได้นั้นคงต้องฝึกฝนทั้งความเร็ว วิธีการ แรงที่ใช้ว่าจะผ่อนหนักเบาเพียงไร

ขอน้อมรับไปพิจารณาและฝึกฝน...

กราบขอบพระคุณท่านธรรมฐิตเจ้าค่ะ