มีเรื่องทำนองนี้เหมือนกันครับ

คราวหนึ่ง เกิดอุบัติเหตุใหญ่ ผู้คนล้มตายเป็นอันมาก ในจำนวนนี้มีหลวงพ่อและโสเภณีนางหนึ่ง

หลวงพ่อเป็นเจ้าอาวาสวัดหนึ่ง ซึ่งอยู่ตรงข้ามกับสถานบริการของโสเภณีนางนั้น

เทวทูตตรวจสอบกรรมดีกรรมชั่วแล้วก็ตัดสินใจส่งหลวงพ่อไปลงนรก ส่วนโสเภณีนางนั้นส่งไปสวรรค์

หลวงพ่อแย่งเทวทูตว่า ท่านตัดสินใจผิดพลาดหรือเปล่า ที่ส่งแม่นางโสเภณีไปสวรรค์ ส่วนอาตมาเป็นพระดันส่งไปนรก

เทวทูตตรวจสอบข้อมูลอีกคร้ังแล้วกล่าวว่า "ตัดสินใจไม่ผิดหรอกท่าน"

แล้วก็อธิบายเพิ่มเติมความว่า

เมื่อคราวที่ท่านและนางมีชีวิตอยู่

ทุกคร้ังที่วัดมีการทำวัตรสวดมนต์ จิตใจของแม่นางโสเภณีอยู่ที่วัด อยู่กับเสียงสวดมนต์ สดับตรับฟังด้วยจิตจดจ่อ บางคราวถึงกับน้ำตาคลอน้อยใจในวาสนาตนเองที่เป็นได้เพียงโสเภณี หลังฟังสวดเสร็จก็อธิฐานจิตว่าเกิดชาติหน้าฉันใด ขอเกิดเป็นชายจะได้มีโอกาสบวชเรียนอยู่ใกล้ศาสนากว่านี้

ส่วนหลวงพ่อ ทุกคราวเมื่อทำวัตรสวดมนต์ จิตใจจะไปจดจ่ออยู่กับโรงน้ำชาที่พำนักของดสเภณีนางนั้น

เอวังก็มีด้วยประการฉะนี้...ครับ