ผมว่าอีกประเด็นที่คนไม่ถามอาจจะเป็นเพราะเหตุดังนี้ก็ได้นะครับ

  1. ไม่มีความรู้เบื้องต้นในประเด็นนั้นๆมาก่อนทำให้แลกเปลี่ยนยาก
  2. ไม่ได้ทำการบ้านโดยการอ่านงานนั้นมาก่อน
  3. นักวิชาการอาจจะไม่ได้มีจุดยืนอะไรเป็นการเฉพาะสำหรับประเด็นนั้นๆ ?
  4. ประเด็นที่ตนสนใจ ไม่มีประเด็นเชื่อมโยงกับเรื่องนั้น หรือยังมองไม่เห็นประเด็นเชื่อมโยงกับเรื่องที่กำลังนำเสนอ

ผมว่า สามประเด็นนี้ เลยอาจทำให้เกิดคำถามได้ยากนะครับ หากว่า ผู้นำเสนอนั้นนำเสนอได้ชัดเจนแล้ว

ทั้งนี้เพราะการมีความรู้เบื้องต้น และการทำการบ้านมาก่อนนั้น ทำให้เรามีเวลาเพิ่มขึ้นในการพินิจพิเคราะห์เกี่ยวกับประเด็นที่นำเสนอ... บางครั้ง คนอาจจะไม่ถามเพราะไม่แน่ใจว่า สิ่งที่ถามเค้านำเสนอไปหรือยัง

นอกจากนี้ยังทำให้สามารถ เปรียบเทียบเรื่องที่กำลังนำเสนอกับงานอื่นๆที่ตนเคยผ่านตามาด้วย ซึ่งจะทำให้เห็นจุดที่ควรจะถาม ...

ทำนองเดียวกับการมีจุดยืนในประเด็นนั้นๆ ... การที่ผู้ฟังมีจุดยืนในประเด็นนั้นๆอยู่บ้างแล้ว อาจทำให้เกิดการพูดคุยเพื่อแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันได้มากขึ้น ทั้งในส่วนที่สนับสนุนและส่วนที่เห็นแตกต่างกัน ...

และท้ายที่สุด ถ้าหากผู้เข้าร่วมฟัง เข้าฟังโดยมีจุดประสงค์เพื่อรับความรู้และนำไปพัฒนางานของตนก็อาจทำให้เกิดคำถามที่พยายามเชื่อมโยงมันเข้ากับประเด็นที่ตนสนใจอยู่ก็ได้ครับ

 

ถ้าที่ผมคิดเป็นตามนั้นจริง ผมคิดว่ามันก็จะเชื่อมโยงกับประเด็นอื่นๆอีกมากเลยครับ ... เช่น ระบบแรงจูงใจในการทำงานวิชาการของมหาวิทยาลัยไทย ที่จะทำให้อาจารย์มหาวิทยาลัยมีแรงจูงใจที่จะเจาะศึกษาในประเด็นต่างๆ ... ฯลฯ