สวัสดีค่ะ

แวะมาอ่านบันทึกที่รออ่านค่ะ....

คนดีมีน้ำใจอย่างเช่น คุณลุงหนวด หาได้ไม่ยากในสังคมไทยเรานะคะ

สอนให้คนทำมาหากิน แน่นอนว่าเป็นการสอนที่มีคุณค่ายั่งยืน เหมือนการให้ช่วยคนหิวโหย ผู้รู้ ปราชญ์โบราณท่านสอนให้สอนให้เขาปลูกข้าวหาปลาได้เอง แทนที่จะให้อาหารเขาซึ่งคงช่วยได้เพียงชั่วมื้อชั่วคราว

คนดีย่อมได้พบกับกัลยาณมิตรเหมือนกัน...ชื่นชมและมีความสุขไปกับพี่วรรณ ด้วยนะคะ