ถ้าเป็นหนู  เวลาไม่สบายใจ แล้วมีใครมาบอก "อย่าคิดมากเลย .....ทำใจให้สบาย" อย่างนี้นะคะ   หนูจะไม่โกรธ  หนูจะขอบคุณเขามากๆค่ะ  เพราะอะไรทราบมั๊ยคะ...เพราะว่า ครั้งหนึ่ง  หนูเคยปรึกษาเพื่อนว่า ทำยังไงดี หนูกลัวหมอมากๆ  เวลาไปหาหมอ  หนูจะกลัวมากเลย บางทีกลัวน้ำตาไหลเลย..."    เพื่อนหนูกลับทำเสียงประหลาด....แล้วพูดว่า  เป็นโรคจิตหรือเปล่า เป็นถึงขนาดนี้เชียวเหรอ.........ไปหาหมอโรคจิตได้แล้ว"         คือ ไม่มีไงค่ะ   ไม่มีแม้แต่คำพูดปลอบกัน อย่างคนเป็นเพื่อนพึงจะทำกับเพื่อน     อย่าให้บอกเล่าถึงความรู้สึกเลย  ว่าเจ็บปวดขนาดไหน    หนูก็เลยบอกเขาไปด้วยน้ำเสียงปกติว่า   "โชคดีนะ...ที่คนในครอบครัวเธอ...ไม่เป็นอย่างเรา...."    

จากเหตุการณ์ในครั้งนั้น  ทำให้หนูรู้ซึ้งว่า  ประโยคที่ว่า "อย่าคิดมากเลย ....ทำใจให้สบาย"  เป็นประโยคธรรมดา  ที่มีค่ามากๆเลยค่ะ