เรียนท่านอาจารย์หมอที่เคารพ

          กระผมได้อ่านบันทึกท่านอาจารย์หมอ กระผมนึกขึ้นได้ที่ท่านอาจารย์แสวง (ศิษย์ขออนุญาตเอ่ยนามท่าน) พูดคุยตอนเดินทางไปที่สวน ครูบา สุทธินันท์ ท่านบอกว่า “ท่องไปในโลกกว้าง แล้วกลับบ้านอย่างถูกต้อง” คำพูดนี้ ก็สะท้อนบันทึกนี้ของท่านอาจารย์หมอในความคิดกระผม ในหลายครั้งชีวิตเราออกไปสู่ โลกกว้างในมิติต่างๆ ไม่ว่าเป็นเชิง เศรษฐกิจ สังคม การใช้ชีวิต  กฎระเบียบ หรืออะไรก็ตามแต่ สิ่งเหล่าหากเรานำมาเรียนรู้เพื่อปรับใช้ในบริบทของเรา ในทางสร้างสรรค์ ดีงาม มีคุณค่าในแง่มุมต่างๆคงเกิดประโยชน์มาก กระผมว่าเราต้องพัฒนามนุษย์ ให้มีคุณลักษณะ self-actualization เมื่อเราตั้งใจหรือมีแรงบันดาลใจจะพัฒนาตัวเอง เราจะแสวงหาความรู้ แสวงหาปัญญา โดยมีตนเองเป็นพึ่งก่อน เมื่อเราได้ลิ้มรสของคุณค่าสิ่งต่างๆนั้นอย่างเป็นสุขทางแห่งสัมมาทิฐิแล้ว การเป็นบุคคลที่มีวิจารณญาณในการใชีชวิตจะสูงขึ้น เพราะพิจารณาด้วยสติปัญญารู้เท่าทัน เห็นอย่างเชื่อมโยง เห็นการณ์ไกล ไม่ไหลตามกระแสแห่งมายาคติ นับว่าเป็นประโยชน์มากของการมีตนเองเป็นที่พึ่งที่ประกอบด้วยปัญญา

ทั้งนี้องค์ต่างๆก็ควรจะใช้สิ่งมีศักยภาพเป็นฐานในการขยาย เครือข่าย  เพราะหากมนุษย์มีความอยากมากกว่าปัญญาที่จะบริหารชีวิต ก็จะไหลตามกระแสต่างๆได้ง่าย องค์กรต่างๆที่เข้ามาร่วมก็ควรทำงานให้ตรง real sector ที่มีศักยภาพในแง่มุมมต่างๆ ไม่ใช่เน้นการทำงานให้มีลักษณะไฟไหม้ฟาง และออกไปทางจัดฉากสร้างภาพเป็นส่วนใหญ่ กระผมคิดว่า สังคมต้องมีแก่น เพื่อสร้างโครงสร้างที่แข็งแรงเป็นสำคัญ ซึ่งเกิดจากการเปิดพื้นที่ปัญญาในแง่มุมต่างๆ แต่เราคงไม่ปฏิเสธว่า เปลือกเหล่านั้นไม่จำเป็นต่อแก่น กระผมคิดว่าเปลือกนั้นก็จำเป็นเพราะ เป็นตัวสนับสนุนให้แก่นมีโครงสร้างที่แข็งแรง ใช้ประโยชน์ได้ และมีความดีงามประกอบ แต่ต้องไม่มีเปลือกมากมายจนอ่อนแอไร้หลักยึด และเป็นไปแบบฉาบฉวย

  กระผมก็คิดว่าในหลายๆครั้งกระผมก็อยู่ในสิ่งที่มีประโยชน์น้อย เมื่อไหร่ที่คิดว่ามันไร้สาระมากไปแล้วกระผมก็จะหาทางชดเชย กระผมหวังว่าการใช้ชีวิตในโลก ต้องกำหนดจุดยืนในการปฏิบัติหน้าที่ เพื่อให้การปฏิสัมพันธ์ในแง่มุมต่างๆ เป็นไปด้วยความราบรื่นนั้นมันไม่ง่ายเลย ในเมื่อคนเราต่างมีความคิดและความอยากตลอดจนเป้าหมายในรายละเอียดชีวิตไม่เหมือนกัน แต่อย่างน้อยที่สุดก็พยายามบอกตัวกระผมเองว่า เราต้องเคารพผู้อื่นเป็นเบื้องต้นเพื่อการให้เกียรติและคุณค่าความเป็นมนุษย์  เมื่อชีวิตเราต่างก้าวเดิน แม้ว่าจะท่องไปในโลกกว้างไกลสักเท่าไหร่ เราก็ต้องมาทำอะไรให้เหมาะสมกับ "สิ่งเป็นอยู่" ดังที่ท่านอาจารย์ได้กล่าวไว้ว่า  “ท่องไปในโลกกว้าง แล้วกลับบ้านอย่างถูกต้อง”

ด้วยความเคารพครับผม

นิสิต