สวัสดีค่ะ

หลักการนี้ยังใช้ได้ผลดีอยู่  เพราะการตีไม่ได้ทำให้เจ็บแต่ทำให้จำ  จำว่าทีหลังจะไม่ทำอีก

แต่ไม่ได้ให้ตีให้ตายหรือเป็นรอยแผลหรือเจ็บฝังใจไปตลอด

ไม้ที่ตีก็ก้านมะยม  ก้านมะพร้าว (ตอกพร้าว)

ที่บ้านนั้นใช้สายตามองก็กลัวแล้ว

หากให้ทำแล้วไม่ขยับเมื่อมองมาแสดงว่าเริ่มจะโกรธ เมื่อโกรธก็โดนตีกับก้านมะยม

ส่วนการเลี้ยงลูกจะไม่ตี เพราะลูกไม่เคยทำให้ต้องถูกตีแม้แต่ครั้งเดียว