นศพ.กรัยพร
- ผมก็ดีใจ ที่ได้ไปสอนน้องๆนะครับ
- ต้องยกนิ้วให้ว่าเป็นนักศึกษากลุ่มที่เยี่ยมมาก เป็นความหวังของชาตินะครับ
- ตอนผมดูแลพี่สุภาภรณ์ ผมกลับรู้สึกว่า คุณภาพชีวิตผมแย่กว่าพี่เขา ที่กำลังใกล้ตายด้วยซ้ำไป
- ถ้ามีเวลาว่าง อยากให้ช่วยพิมพ์เรื่องที่น้องเล่าให้เพื่อนในกลุ่มฟังวันนั้นใส่ในบันทึกนี้ด้วยนะครับ คงมีคนอีกหลายคนจะได้เรียนจากน้องครับ