สวัสดีค่ะครู หนูเป็นศิษย์รุ่นที่14 และหนูได้กลับไปเยี่ยมโรงเรียนพร้อมกับเพื่อนในทุกๆปี ได้เห็นความเจริญก้าวหน้าของโรงเรียนมากมาย และยังได้เห็นรุ่นน้องที่น่ารักทั้งหลาย

สำหรับน้องๆ พี่อยากจะบอกว่าการไปค่ายเป็นเรื่องที่สนุกที่สุดเท่าที่เคยมีมา น้องๆจะได้ใช้ชีวิตร่วมกับเพื่อนๆในหมู่ของตัวเอง น้องๆจะได้มีความสามัคคี การช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ความอดทนอดกลั้น ได้รู้จักนิสัยของเพื่อนเรามากยิ่งขึ้น และมิตรภาพมากมายกลับมาจากค่ายครั้งนี้ ที่ค่ายครูฝึกไม่ไม่ดุเลยค่ะ ถ้าน้องไม่ดื้อไม่ซนกันนะ และอีกเรื่องที่สำคัญเลยก็คือ การมีระเบียบวินัย ตรงต่อเวลา ความรับผิดชอบ สำหรับฐานกิจกรรมต่างๆพี่อยากแนะนำให้น้องๆพยายามเข้าให้ครบทุกฐาน เพราะแต่ละฐานก็จะสอนไม่เหมือนกัน ที่พี่ชอบมากเลยก็คือเดินบนสะพานลิงนี่แหละ มันได้ลุ้นดีว่าจะตกไหมเนี่ย แถมตอนนั้นพี่เป็นหัวหน้าหมู่เลยต้องถือไม้พอง ถ้าพี่ตกน้ำพี่พี่ไม่รอดแน่เพราะพี่ว่ายน้ำไม่เป็น แต่เมื่อเห็นเพื่อนในหมู่ไม่กล้าไป เราซึ่งเป็นผู้นำก็จะต้องเสียสละทำให้ดูเป็นตัวอย่าง สักพักเพื่อนพี่ก็เดินตามมา พี่ค่อยชื้นใจหน่อย ดีใจที่เพื่อนๆเชื่อใจ ไว้ใจเรา เมื่อมีกิจกรรมฟรี น้องๆก็จะได้ไปเล่นน้ำเล่นเครื่องเล่นต่างๆ ตอนนั้นเค้ามีเรือให้เช่าไว้ถีบด้วยนะ น้องๆอาจจะรวมๆเงินกันแล้วไปเช่าสักลำ ลำนึงนั่งได้ประมาณสี่คน คือคนถีบเรือสองตน ข้างหลังนั่งได้อีกสองคน แล้วก็ผลัดกันถีบ เป็นเรื่องที่สนุกมากๆเลยล่ะ (แต่ในกรณีที่เค้ายังมีให้เช่าอยู่นะ) พอน้องๆขึ้นป.6 พี่อยากจะแนะนำให้น้องๆเก็บเกี่ยวประสบการณ์ เก็บเกี่ยวความสนุก และเล่นกับเพื่อนๆให้เต็มที่ เพราะว่าไม่นานน้องๆก็จะต้องจากกันแล้ว ซึ่งแน่นอนเมื่อขึ้นชั้นมัธยมน้องๆก็ต้องกระจายไปตามที่ต่างๆ มีบางคนอาจเรียนที่เดียวกัน แต่เมื่อเราขึ้นมาเรียนในชั้นที่สูงขึ้นการเรียนก็จะหนักขึ้น งานก็จะเยอะขึ้น(เกือบๆสอง หรือสามเท่าของประถม) น้องๆก็อาจจะไม่ได้เจอกันเลยถึงแม้ว่าจะอยู่โรงเรียนเดียวกันก็ตาม พี่เลยอยากให้น้องๆมีความสุขกับโรงเรียนและเพื่อนๆให้คุ้มค่าที่สุด เพื่อที่จะไม่ต้องมานั่งเสียใจภายหลัง แต่ทั้งนี้น้องๆก็จะต้องใส่ใจในด้านการเรียนควบคู่กันไปด้วย เดี๋ยวไม่ใช่คิดว่า ก็พี่บอกว่าให้เล่นกับเพื่อนให้เต็มที่น้องก็จะเล่นอย่างเดียว น้องๆโตแล้วเป็นพี่โตในระดับประถม และกำลังจะก้าวเข้าสู่การเป็นน้องเล็กในระดับมัธยม ดังนั้นน้องๆควรที่จะฝึกนิสัยการแบ่งเวลาให้ถูก เหมือนในเนื้อเพลงของโรงเรียนที่ว่า "รู้เรียน รู้เล่น เป็นเวลา" เมื่อน้องเติบโตขึ้นไปน้องจะได้แบ่งเวลาของตนได้ถูก

สุดท้ายนี้หนูต้องขอขอบคุณครูทุกท่านที่หมั่นอบรมสั่งสอนพวกหนูให้ได้ดีอย่างทุกวันนี้ ครูไม่ได้เป็นแค่เรือจ้างสำหรับพวกหนู แต่ครูเป็นคนที่ให้ทรัพย์ที่มีค่าที่สุดในชีวิตให้กับพวกหนู ซึ่งทรัพย์นั้นก็คือวิชาความรู้ที่ครูสอนสั่งเรานั่นเอง และต้องขอบคุณที่ดูแลพวกเราเปรียบเสมือนเป็นลูกของพวกท่านเสมอมา ถ้ามีโอกาสในปีนี้หนูคงจะได้กลับไปเยี่ยมครูและเพื่อดูการเปลี่ยนแปลงโรงเรียนอีกครั้ง

ศิษย์ของครู