ขอบคุณปัทมามากครับ สำหรับ memo ฉบับนี้

ไม่ทราบว่ามี reflection สด ที่ไม่ใช่การเขียนไหมครับ บางทีการเขียน โดยเฉพาะอย่างยิ่งมี reference หรือการเขียนแบบ academic อาจจะมีข้อจำกัดในด้าน explore attitude หรือความรู้สึกได้พอสมควร

ถ้าเรื่องราวของคนไข้ถูกเล่าแบบ narrative อาจจะมีเรื่องราวของความรู้สึกมากขึ้น สมมติฐาน (เหตุผลที่น่าจะอธิบาย) ลดลง ในแง่ของ symptom control โดยเฉพาะ pain นั้น อาจจะ explore ต่อไปถึงว่า pain free ณ at rest หรือว่ามี activities ได้ (ฟังจากระยะของคนไข้ เดาว่าอาจจะเป็น at rest แล้ว)

น้อง extern คิดว่า หรือบอกไหมว่า "ระยะ และเวลา" ที่เราควรเริ่มทำ palliative care จากการเรียนรู้ใน case นี้ควรจะเริ่มเมื่อไร โดยใคร และทำอะไรบ้าง (เป็น what if... scenario)

Flinders คงจะภาคภูมิใจ และชื่นชมมี references ประกอบ แต่ระวัง เพราะ psychosocial research นั้น จะมี impact ของ cultural differences เยอะ และเมื่อถึงเวลา approach คนไข้ เราอาจจะต้องลืมไปเลยว่า "ส่วนใหญ่" เขารู้สึกกันอย่างไร เพราะถ้าเผลอๆ เราอาจจะหวังว่า หรือคิดว่าคนข้างหน้านี้น่าจะทำ รู้สึก และคิดเหมือนคนส่วนใหญ่จนกระทั่งเราไม่ได้สืบค้นเชิงลึกว่า แล้ว case นี้เขา unique หรือว่าเป็น case ทั่วๆไป น้อง extern เขามีความคิดเห็นส่วนตัวว่าอย่างไรครับสำหรับเรื่องการขอขมา ทั้งใน case นี้ และ case ต่อๆไป?

ขอแสดงความยินดี และขอบคุณอีกครั้งสำหรับกรณีศึกษาครับ