พี่คิมครับ

*   รู้แบบนี้นอนเล่นอยู่บ้านดีกว่า"

   (ผมเองก็เป็นบ่อยนะครับ  ทั้งเบื่อทั้งเซ็ง   แต่บางงาน ถึงรู้ว่าจะเซ็งก็เลี่ยงไม่ได้ครับ ต้องไปตามหน้าที่)

*   หลายครั้งนั่งดูเขาร้องเพลง เต้นรำ ทุกคนหัวเราะเฮฮา  แต่กลับให้คำตอบตัวเองว่า..."มันไม่ใช่นะ ..."

    (งานประเภทนี้ละครับ  ผมเจอบ่อย ทั้งเบื่อทั้งเซ็ง  แต่ก็ต้องปั้นหน้าให้มีความสุข)

*  หากถามว่า "มีความสุขไหม" ก็ให้คำตอบไม่ได้ว่าสุขหรือทุกข์ อีกเหมือนกันค่ะ...นี่แหละคืออาการการปั้นหน้าของพี่คิมละ

     ( ครับ ปั้นหน้าหน่อยครับ  พยายามจะไม่แสดงออกว่าเซ็ง)

*   แต่ภายหลังได้เรียนรู้เพื่อตัวเองขึ้นมาบ้าง ก็รู้สึกเหมือน ~*_PangJung_*~ ค่ะ

     (ครับ ต่อไปผมก็จะค่อยๆปรับแบบที่คุณฉป้งบอกมาครับ)

                 ขอบคุณพี่คิมมากครับที่เข้ามาเสริมเติมเต็ม