วันนี้...หัวยุ่งรู้สึกตัวแก่ลงไปอีกหลายปี เพราะคร่ำเคร่งกับแบบฟอร์มมากมายที่ทาง HA นำมาให้ทำในฐานะที่เป็นคนในองค์กรหนูที่อยากอยู่ในกรงทองคำ...ทำไปเบื่อไป ทำให้เข้าใจความรู้สึกของคนหน้างานอีกมากมายที่เราได้ไปสัมผัสตามพื้นที่ต่างๆ ของประเทศไทย...ว่ามีความทุกข์เบียดบังมากขนาดไหนกับการที่จะต้องแลกอยู่ในกรงทอง

ทำให้นึกถึง...บทกล่าวหนึ่งของ "เซน" ที่ว่า...

ปิดตา นอนหงายตัวแข็ง คนจะเข้าใจว่าเราตายไปแล้ว และแล้วเขาจะมาเปิดประตูกรงทองนั้นให้เรา เมื่อนั้นเราจะรีบโผบินไปสู่อิสระภาพ...

แม้ว่า...จะขัดใจเข้าข่าย "ฝืนใจกู ขัดใจกู".... ถูกนำไปอยู่ในเบ้าหลอมที่ไม่อยากเข้าไป และรู้สึกถูกลิดรอนและลดค่าความมนุษย์ที่ถูกกระทำว่า "คิดไม่ได้คิดไม่เป็น" ต้องคิดในกรอบ เพราะคนนำเชื่อว่า หากคิดในกรอบแล้วพวกเราทุกคนจะได้อยู่ในกรงทอง...

ความโชคดีที่มีอยู่ในวันนี้...คือ อิสระภาพที่ได้ไปสัมผัส "ใจ" จากคนคอเดียวกัน...ที่ดำรงอยู่อย่างมีอิสระภาพจากสิ่งที่ร้อยรัดตนเองอยู่แม้ว่าจะอยู่ท่ามกลางพันธนาการของเงื่อนไขสังคมก็ตาม